همايون نامه ( تاريخ منظوم حكيم زجاجى ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٦١٣

خبر قتل افشين كه چون بود

بدان‌جا مجال نشستن نبود * سرش بود برتر ز چرخ كبود

بر آن‌جاى قائم باستاد مرد * شب و روز خالى ز خواب و ز خورد

بدان‌جا در آهنين برنهاد * ز پولاد قفلى بر آن در نهاد

به اشروسنه « 1 » يك پسر داشت مير * در آن‌گه كه شد نامبرده اسير 190

پرانديشه شد مهتر بىهمال * ز افشين كه بر ميل شد پايمال

خليفه فرستاد هنگام نام * به نزديك فرزند طاهر پيام

كه تدبير فرزند افشين بساز * به شكلى كه مىدانى اى سرفراز

گر او را به افسون به دست آورى * شود كوته اندر ميان داورى

توان خون اين بدكنش ريختن * برش پور او را برآويختن 195

فرستاده از معتصم دور شد * خرامان به شهر نشابور شد

به عبد اللّه آن حال‌ها بازگفت * امير دلاور از آن برشكفت

ورا در بخارا يكى مير بود * كه با دانش و راى و تدبير بود

ز سامانيان نوح منصور نام * ز پشت اسد بود آن خويش‌كام

فرستاد نزديك آن بىقرين * بر او كرد از جان و دل آفرين 200

نهانى فرستاد نزدش پيام * كه من مىفرستم رسولى به كام

به اشروسنه با مثالى روان * بر پور افشين امير جوان

كه شهر بخارا سراسر توراست * برو تا كنى آن بروبوم راست

چو آن‌جا رسى نوح را بند كن * نگويم كه بر وى جفا چند كن

چو آيد به نزدت حسن را بگير * ببند و بر من روان كن چو تير 205

در آنجا گل و مشك درهم سرشت * مثالى به فرزند افشين نبشت

كه ملك بخارا سراسر توراست * به تو خواهد آن مملكت گشت راست

برو نوح را دست بر پاى بند * سرت را رسان تا به چرخ بلند

بخارا و نخشب كنون آن توست * بر آن برزن و بوم فرمان توست

چو پور اسد همچو روباه گشت * در آن بوم‌وبر غمز و گمراه گشت 210

ز فرمان شاهان بپيچيد سر * به ظلم و به غارت برآورد پر

( 1 ) اسروشنه