همايون نامه ( تاريخ منظوم حكيم زجاجى ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٦٠٩

خبر قتل افشين كه چون بود

ز صندوق بت را برون آورد * ز ديده برش جوى خون آورد

به بت مىبرد هر زمانى سجود * نيايد چون او از عدم در وجود

بتان دارد اين كافر سنگدل * چو در خانهء خود شود تنگدل 85

خليفه شد از كار او بدگمان * بفرمود امام جهان در زمان

كه بردند آن نامهء مازيار * بخواندند بر مردم هوشيار

نبشته بر افشين بر آن‌گونه بود * بر مازيار آن بنفرين جهود

كه در دل غم پور طاهر مدار * مينديش از معتصم وقت كار

كه من معتصم را نگيرم به مرد * برآرم چو خواهم از او نيز گرد 90

كه او دين باطل گرفتست پيش * نمانم ورا زنده بر جاى خويش

منم مانده از قوم مزدك به جاى * دويم مازيار است آن پاك‌راى

چو ما هر دو گرديم يك روز يار * برآريم از اين دو رنگان دمار

دريغا كه بابك درآمد به سر * شد از دست گردون دون پىسپر

بسى جهد كردم بكوشيد سخت * نشد آن سرافراز را يار بخت 95

فكند او تن خود به دام هلاك * فرو برد چرخ بلندش به خاك

ز اصل عجم اندراين انجمن * تو مانى در اين دور بر جاى من

بيا تا به كى اين مدارا كنيم * يكى دين خويش آشكارا كنيم

به جوش آمد از نامه خواندن امير * برآورد بىخويشتن يك نفير

بشد بودلف تند چون باد و گرد * سخن‌هاى افشين همه ياد كرد 100

از آن ديدن خواب عادى به شب * وز آن نا شدن سوى جنگ و [ تعب ]

ز بداعتقادى افشين پست * سخن گفت بسيار و بگشاد و بست

ورا نايبى بد به آران زمين * بنام آن گزين منكجور امين

به آران درون راه عصيان گرفت * چنان كار دشوار آسان گرفت

بدانديش عاصى شد از راه كين * بر اسب جفا كرد ناگاه زين 105

چو آمد خبر معتصم شد به درد * برآورد با دود دل باد سرد

فرستاد نزديك افشين پيام * كه آمد برون تيغ كين از نيام

امير تو عاصى شد و سركشيد * خلاف مرا خنجرى بركشيد

تو فرموده‌اى كاو چنين كار كرد * سر خنجر گبر خون‌بار كرد