همايون نامه ( تاريخ منظوم حكيم زجاجى ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٥٩٧

برون آمدن مازيار گبر از مازندران

كنون بازگردم به مقصود خويش * مدد خواهم از پاك معبود خويش

به‌بار آورم نونهالى دگر * بر اين نقش بندم خيالى دگر

بگويم به تو قصهء مازيار * كه بودى ورا كفر و كين را ز يار 20

يكى بىحيا مردكى بود مرد * كه جز كار بد هيچ كارى نكرد

ز بابك بتر بود آن بدنشان * پلنگى بد از چنگ‌ها خون‌فشان

ز مازندران بود اين [ مرد ] دون * نخوردى نكوهيده جز خاك و خون

بد آن بدگهر مير گرگان نخست * سگى بود پوينده چالاك و چست

نگشتى ز خون خوردن خلق سير * نرفتى ز بيمش سوى بيشه شير 25

ورا معتصم مهترى داده بود * بدان شغل از اين سر درافتاده بود

چو فربه شد آن سگ بياكند زآن * ز گردن‌كشى شد چنان سرگران

كه از امر مهتر بپيچيد سر * چو زاغ اندر آن بوم بگشاد پر

نداد آن بنفرين ز راه لجاج * چو سال نو آمد به مهتر خراج

فرستاد فرزند طاهر به نام * جوان‌بخت عبد اللّه نيك‌نام 30

كه اندر نشابور بد شهريار * به مردى نبودش كسى مثل و يار

بر معتصم سوى بغداد مرد * ورا زآن نكوهيده آگاه كرد

كه مال و خراج شهى گرد نيست * به گيتى كنون زاو بتر مرد نيست

نمىآورد مال نزديك من * نينديشد از راه باريك من

تو را و مرا برنگيرد به هيچ * دلش گشت چون رشته‌اى پيچ‌پيچ 35

طمع كرد در مال و ملك شهى * طلب مىكند جايگاه مهى

چو آن خاركش را گل آمد به دست * سرش گشت از بادهء كبر مست

نيايد [ پذيرد ] حديثم به هوش * به پيشش برون آورم خون ز گوش

فرستاد حالى امام جهان * بر مازيار آن سگ بدنشان « 1 »

كه چون مىبرى با بزرگان لجاج * چگونه ، چرا بازگيرى خراج 40

سر از خير [ اين ] امر بيرون مبر * به هش آى اگر گشته‌اى بىخبر

روان پيش عبد اللّه بىهمال * گرت جان به كار است بفرست مال

( 1 ) جهان