همايون نامه ( تاريخ منظوم حكيم زجاجى ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٥٨٩

مخالف « 1 » شدن عباس بن مأمون بر عم خويش معتصم

شنيدم كه مأمون يكى پور داشت * كز او ديدهء مردمى نور داشت

پس از باب نزديك عم شد به درد * بر آن نامبردار بيعت بكرد

نكو داشتى شاه او را عظيم * نبودى دريغش از او زر و سيم

ز ميران آن پادشاه لطيف * يكى نامور بود نامش عجيف

يقين عنبسه بود بابش به نام * به گفتن شود اين حكايت تمام

يكى شهر بد ز بطره بس بزرگ * خرابى پذيرفته از چنگ گرگ

ورا معتصم داد آباد كرد * به آباديش خلق را شاد كرد 5

عجيف اندرآن شهر معمار بود * سرافراز دين بر سر كار بود

به دو ناظرى كرده بد شهريار * برنجيد از آن مرد والاتبار

چرا ، گفت بر مير افشين به درد * چو بر من بر او هم زمانى مگرد « 2 »

ببرد او بسى سروران را ز راه * دل جمله بد كرد بر پادشاه

گروهى ز ميران در كارزار * دل‌آزرده بودند بر شهريار 10

يكى زآن عجيف سرافراز بود * كز او چنگ اقبال را ساز بود

دوم عمر فرغانى پرهنر * كه بودى به رزم اندرآن شهر بر

دليران آن مير لشكرپناه * ز عصيان نهادند بر سر كلاه

شبى پيش عباس رفتند مست * گرفتند دست دلاور به دست

بگفتند كاين ملك ميراث توست * چرا نيستى اندراين كار چست 15

نمىجويى اى مير ميراث خويش * ز پس ماند [ ه‌ا ] ى و نرفتى ز پيش

تو را مىرسد پايهء سرورى * تويى در جهان مايهء مهترى

چرا مىنجويى مقام پدر « 3 » * چرا مىنيايى ز خانه بدر « 4 »

چنان داد عباس مهتر جواب * كه او را وصيت چنين كرد باب

بزرگى بدان كارديده سپرد * ز من نام ، آن نامبرده نبرد 20

( 1 ) مخالفت ( 2 ) زمامى نكرد ( 3 ) به درد ( 4 ) به درد