همايون نامه ( تاريخ منظوم حكيم زجاجى ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٥٧٨

رفتن افشين به حرب بابك خرم‌دين

ز آذين چو آمد به افشين خبر * بفرمود تا رفت بيرون ظفر

25 اميرى دلاور بد او سرفراز * عدوبند و لشكركش و نيزه‌باز

به دو گفت افشين كه اى تيزچنگ * سپه را روان كن از اين‌جا به جنگ

شنيدم كه آذين بىعقل و راى * زنان را سر كوه كردست جاى

تو لشكر نهفته بر آن كوه بر * به شكلى كه آذين ندارد خبر

بگير آن زن و كودكان را اسير * بياور به نزديك من همچو تير

30 نهفته ظفر سوى آن كوه شد * نه‌تنها ، كه با خيل انبوه شد

سر كوه تا گنبد ماه بود * بر آن جاى تاريك يك راه بود

به دشوارى آن راه ببريد شاه * برآمد بر آن كوه مانند ماه

بر آن بدنژادان يكى حمله كرد * به نيزه برآورد از آن قوم گرد

بكشت آن سگان را به شمشير تيز * برآورد از آن ناكسان رستخيز

35 گرفت آن زن و كودكان را اسير * به زير آمد از كوه آن گردگير

به دل شادمان بود و خندان ظفر * نموده در آن كار دندان ظفر

چو آذين خبر يافت ، آمد چو باد * به رزم ظفر مرد بىدين و داد

خبر زآن دليران به افشين رسيد * سر از خرمى سوى پروين كشيد

اميرى دگر بد مظفر به نام * به مردى چو شيرى بدى در كنام

40 سرافراز افشين ورا خواند پيش * نوازيد او را ز اندازه بيش

ورا گفت رو سوى آذين به جنگ * ممانش كه سازد به جايى درنگ

ورا دار مشغول و بربند راه * كه تا كى درآيد ظفر با سپاه

روان شد مظفر به فرمان مير * برون رفت با لشكرى شيرگير

دليران فرستاد بر كوهسار * سپه راند اندر دره مردكار

45 مظفر در آن ره به آذين رسيد * چو نزديك او رفت زوبين كشيد

در آن تنگى آذين فرو ماند سخت * بدانست كافر كه برگشت بخت

ز راه اندر آن بدنشان بازگشت * سراسيمه با محنت انباز گشت

ظفر آن زن و كودكان را ببرد * بياورد از ره به افشين سپرد

مظفر چو آمد بدان كروفر * ورا بود بر خيل آذين ظفر

50 گريزان ز پيش مظفر برفت * به دنبال او مير لشكر برفت