همايون نامه ( تاريخ منظوم حكيم زجاجى ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٥٧٧

رفتن افشين به حرب بابك خرم‌دين

السيف اصدق انباء من الكتب « 1 »

چنين است معنى اين بيت نغز * بخوان اى سرافراز بگشاى مغز

كه شمشير تيز تو اى نامجوى * شد اندر ميان سران راست‌گوى

نبد راست گفتار دفتر شمر * ز دفتر نيامد اميدش به‌بر

به سى بيت دادش درم سىهزار * كريمان از اين‌گونه كردند كار

بشد معتصم خرم و سرفراز * ز روم اندرون كامران گشت باز 5

بيامد به بغداد منصور شاه * سر رايتش برگذشته ز ماه

به افشين يكى نامه بنوشت شاد * سخن‌ها سراسر در آن كرد ياد

كه بابك به افسون برآورد پر * به خورشيد تا زيد چون زال زر

بيامد به كين قيصر بدسگال * بدان تا كند فرق ما پايمال

من اى كامران تيز بشتافتم * بر آن بدنژادان ظفر يافتم 10

برفتم كمربسته چون شير نر * گريزان بشد قيصر بىهنر

تو اى كامران كار لشكر بساز * بكش لشكر و تيغ كين بر فراز

چو بشنيد پيغام شاه جهان * بفرمود افشين به يكسر مهان

كه تا برنشستند و راندند تيز * برانگيختند از جهان رستخيز

به پيش اندر افشين چو شير ژيان * ز اقبال و دولت كمر بر ميان 15

به برزند شد اول از اردبيل * به پيش اندرش نامداران گيل

دگربار بابك چو دستان سام * اميرى فرستاد آذين به نام

ورا گفت با چويشتن بر عيال * برون كن ز سر نقش خواب و خيال

برون رفت آذين و لشكر ببرد * ز ديلم سپه بود وز گيل و كُرد

زن و كودكان را سبك بىگزند « 2 » * برآورد بالاى كوه بلند 20

نشستند گبران بر آن تيغ كوه * به نزديك طفلان گروها گروه

فزون بود آن لشكر از يك هزار * كه ماند آن دلاور بر آن كوهسار

چو آذين سپه سوى هامون كشيد * روان گرد گُردان به گردون رسيد

( 1 ) الكببت ( 2 ) برگرند