همايون نامه ( تاريخ منظوم حكيم زجاجى ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٥٦٢

رفتن افشين به حرب بابك خرم‌دين

35 ملك باشد افشين بدان بوم‌وبر * ز جمع بزرگان بد ، آن پرهنر

ورا حيدر مهربان بود نام * اميرى سرافراز بد شادكام

ز پشت دل‌افروز كاو [ و ] س بود * پر از دانش و نام و ناموس بود

نياكان او پادشاهان بدند * جهانى ورا نيك‌خواهان بدند

چو افشين بيامد از آن بوم‌وبر * به خدمت بر مهدى نامور

40 چو مهدى يكى لشكر آراستى * از آن نامداران حشر خواستى

ورا بر حشر كرده بودند مير * برادر بد او را يكى شيرگير

ورا فضل كاو [ و ] س خواندى سپاه * چهار دگر بود با او به راه

كه خويشان افشين بدند آن سران * بزرگان و ميران و نام‌آوران

يكى بود از آن مهتران ديوداد « 1 » * به تيزى چو آتش به تندى چو باد

45 چو خورشيد بودى رخش را شعاع * لقب داده افشين ورا بو شجاع

به افشين سپه داد شاه جهان * ميان در بزرگان و دانامهان

به دو داد منشور اربايگان * بزرگى آران و پرمايگان

سپاهى روان كرد با برگ‌وساز * همه خيل با نيزه‌هاى دراز

از آن پيش‌تر بو سعيد « 2 » سوار * به فرمان آن شاه والاتبار

50 به آران و ارمن‌زمين رفته بود * به رزم سگ پر ز كين رفته بود

در آن بوم‌وبر بود آن نامدار * عمارت همى كرد مرد آشكار

مقامى كه بد كرده بابك خراب * همىكرد آباد آن كامياب

خبر يافت بابك از آن پرهنر * اميرى فرستاد چون شير نر

شنيدم كه بود [ ابن بعيث ] به نام * برون رفت مانند شير از كنام

55 به راه شبيخون ميان را ببست * برون آمد از قلعه چون پيل مست

فرستاد جاسوس تا بنگرد * سپاه بدانديش را بشمرد

برفت و بيامد هم اندر نهفت * سپاه خليفه فلان جاست ، گفت

معيوه كه با لشكر كينه‌جوى * به پيكار دشمن نهادند روى

ز تنگى به صحرا برون آمدند * سراسيمه جوياى خون آمدند

( 1 ) ديو داد بن يوسف بن ابى الساج ( 2 ) ابو سعيد محمد بن يوسف