همايون نامه ( تاريخ منظوم حكيم زجاجى ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٥٣٣

خبر مرگ مأمون كه چون بود

ز احسان و اكرام و انعام فضل * نماند به گيتى نهان نام فضل

ز لطفى كه كردند با خاص‌وعام * برفتند و ماندند برجاى نام

كه امروز بر خاكشان بگذرى * سوى « 1 » خاك آن مهتران بگذرى

ز خاك اندرون سيم رويد هنوز * همه كس از آن سيم جويد هنوز 175

حسد برد با آن كريمان فلك * برفتند زير زمين يك‌به‌يك

كنون منقلب گشت كار جهان * جفا آشكارا ، وفا شد نهان

كريمان كنند و بخيلان فزون * وز اين گشت درويش خوار « 2 » و زبون

به جاى گل و سرو ، بيد است و خار * به جاى مه و مهر مور است و مار

خزف قيمت دُرّ شهوار يافت * چو جوينده برجاى گل خار يافت 180

سعيد ( ؟ ) است برجاى اسفنديار * همان برجاى رامين يار ( ؟ )

چو آب زر اين قصه مىگفت مير * سرافراز سمعانى بىنظير

به دستش همىداد خط و برات * پى اهل حاجت به وجه زكات

همىكرد توقيع و مىداد باز * به دست چنان مهتر سرفراز

شمارش نمىكرد بر حار مر ( ؟ ) * وجوهى كه آن روز بخشيد مير 185

فزون‌تر بد آن از هزاران هزار * كجا رفت آن روز و آن روزگار

به دورى فتاديم بر جور دون * بمرديم يكسر به درد اندرون

نيايد به مغزى ز راحت نسيم * نبيند هنرپرورى [ روى ] سيم

فرو شد سر اهل دانش به خاك * زمين از كريمان شد امروز پاك

چو خواهى كه نامت بماند به دهر * به نيكى ز ايام برگير بهر 190

يكى بار گرديده‌اى پرهنر * در آيينهء حال ايشان نگر

نگه كن به توقير ايشان ز پيش * از آن‌جا طلب حاصل كار خويش

برفتند شاهان پاكيزه‌كار * وفايى نديدند ازاين روزگار

( 1 ) سى ( 2 ) خار