همايون نامه ( تاريخ منظوم حكيم زجاجى ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٥١٩

برون آوردن ابو سرايا علوى ، طباطبا را در كوفه

برون برد از خطبه نام امام * ز آل على برد در خطبه نام

در اين سال كس حج و عمره نكرد * پراكنده گشتند مردان مرد

هم از شومى بوسرايا بد اين * كز اين‌سان شكستى درآمد به دين

چو از سال هجرى دوصد شد تمام * سوى كوفه شد ابن عيسى به كام 105

بيامد برش بوسرايا به جنگ * بكوشيد بد گوهر از نام و ننگ

سرانجام بگريخت از هرثمه * سوى كوفه شد همچو دود و دمه

هر آن كس كه بودند ز آل على * برون برد آن نامدار . . .

به قاديسيه رفت با آن سران « 1 » * ز بيم سر تيغ و گرز گران

چو او رفته بد هرثمه همچو باد * به كوفه درآمد چو تير از گشاد 110

ز مأمون كه بد نام‌برده امام * دگربار در خطبه آورد نام

چو آن فتنه بنشست و آرام يافت * ز عباسيان هركه بد كام يافت

سوى بصره شد بوسرايا چو گرد * بر زيد پردل سپهر نبرد

چو بگذشت يك روز ايام عيد * على نام‌بردار پور سعيد

فرستاد مردى ز شهر هرى * به دو داد آن نامور لشكرى 115

حسن بود آن مرد پردل به نام * بيامد برش بوسرايا چو سام

سرى اندرآن حرب مجروح شد * بسان يكى شخص بىروح شد

فروماند از كار شد در گريز * ز بيم سنان و ز شمشير تيز

نبد مانده با نامور بس كسى * بناليد از جور گردون بسى

گروهى ز آل على بود و بس * كه گشتند با بدگمان هم‌نفس 120

چو از كار او دور شد رنگ‌وبوى * سوى خانهء خويش كردند روى

ورا در جزيره بد آن‌گه مقام * روان گشت آن‌جاى بىكام‌ونام

امير [ ى ] بد آن‌جا ز دست حسن * سوارى سرافراز بد رزم‌زن

شد آگاه از بوسرايا امير * كه مجروح برگشت از آن داروگير

بيامد ورا با سران بند كرد * فرستاد نزد حسن همچو گرد 125

نبود اندرآن‌دم به بغداد مير * برون رفته بد از پى داروگير

( 1 ) سراى