همايون نامه ( تاريخ منظوم حكيم زجاجى ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٥١٨

برون آوردن ابو سرايا علوى ، طباطبا را در كوفه

سوى رود صرصر بيامد چو باد * همه برزن و بوم برباد داد

بشد هرثمه با سپاهى گران * بزرگان و ميران و گندآوران

على بن سعد آن يل گردگير * سوى بصره شد تيز مانند تير

80 بشد زيد و آمد برش رزم‌ساز * گريزان برفت از بر سرفراز

سپاه ورا نامبرده بكشت * در آن‌دم كه شد تيز و تند و درشت

از او واسط و بصره بستد امير * فراوان گرفت از « 1 » خوارج اسير

به‌سوى سرى « 2 » هرثمه نامه كرد * ورا پندهايى گران داد مرد

نبد پند سودش كه در بند بود * ورا با جهان عهد و پيوند بود

85 بشد هرثمه نزد او رزم‌ساز * ورا آمد آن نامور پيشباز

به كين هرثمه اندرآمد چو ميغ * فراوان بكشت از خوارج به تيغ

هزيمت بشد بوسرايا ز پيش * همان هرثمه رفت از جاى خويش

به دنبال او شد روان هرثمه * چو گرگ از پى ميش [ اندر رمه ]

سوى كوفه شد بوسرايا به درد * خرابى بسى كرد بدكار مرد

90 ز عباسيان هركه در كوفه بود * برآورد آن بدنشان تيره‌دود

سراهاى ايشان سراسر بسوخت * ز تاب جگر آتشى برفروخت

ز عباسيان كس به كوفه نماند * برفتند و از ديده [ ها ] خون فشاند

بر پور اعين شدند آن سران * بر هرثمه مهتر كامران

چو هنگام موسم درآمد ز راه * به حج شد هر آن كس كه بد نيك‌خواه

95 به قصر هبيره فراز آمدند * بر هرثمه سرفراز آمدند

بدان مهتران هرثمه ره نداد * چنين كرد نزديك حجاج ياد

نبايد يكى را از اينجا گذشت * سپاهى است خفته [ به برّ و به ] دشت

سرى لشكرى ديگر آراسته * به مكه فرستاده بر راسته « 3 »

بدان مردمان بود افطس امير * كز آل على بود آن بىنظير

100 به شهر مدينه شد از گرد راه * به مكه فرستاد بىمر سپاه

برون كرد ميرى كه آنجاى بود * ز مردان مأمون برآورد دود

( 1 ) كابد داد ( 2 ) سوى ( 3 ) آراسته