همايون نامه ( تاريخ منظوم حكيم زجاجى ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٥١٤

برون آوردن ابو سرايا علوى ، طباطبا را در كوفه

سرافراز طاهر چو نامه ببرد * ممالك سراسر حسن را سپرد

سوى رقه شد طاهر نامدار * بدان تا كند با عدو كارزار

دل هرثمه زآن سخن تنگ شد * درونش پر از ريو و نيرنگ شد

بدش مهترى بوسرايا به نام * دلاور يكى مرد بد خويش‌كام

85 ورا كرد بر لشكر خويش مير * به نزد حسن ماند و شد همچو تير

وز آن‌جاى شد زى « 1 » خراسان روان * گروهى به گردش ز پير و جوان

بشد طاهر [ و ] رقه را در حصار * گرفت و همى بود دل پرقرار

در آن زير خاموش بنشست مرد * ز روى حيل هيچ كارى نكرد

حسن چون به بغداد شد مير و شاه * بكردند مردم به دو در نگاه

90 در او ديده بودند بغداديان * به كار دبيرى به ديوان عيان

بكردند تعظيم آن نامدار * برفتند نزدش به هنگام بار

ز نسل حسين على سرورى * به كوفه « 2 » درون بود با لشكرى

محمد ز پشت براهيم بود * وز او مردم كوفه را بيم بود

سماعيل بد جد آن سرافراز * به نامش سخن گشت خواهد دراز

95 سماعيل را بد براهيم باب * ز پشت حسن [ بود ] آن كامياب

حسن بود پور حسين [ على ] * بد آن اصل ايشان حو . . .

. . . * نهفته همى رفت بر [ هر ] كران

همى كرد در كوفه دعوت‌گرى * ز چشم سران بد نهان چون پرى

كنون بشنو از بوسرايا سخن * كه نو مىكنم روزگار كهن

برون آوردن ابو سرايا علوى ، طباطبا را در كوفه

برون آوردن ابو سرايا علوى ، طباطبا را در كوفه

ورا نام هرجا كه مشهور بود * حقيقت سوى ( ؟ ) ابن منصور بود

ز شيبانيان است او را نژاد * بزرگ است در اصل آن پاك‌زاد

ز هانى بود اصل آن نامدار * كه در حرب ذوفار شد كامكار

( 1 ) دى ( 2 ) كونه