همايون نامه ( تاريخ منظوم حكيم زجاجى ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٥٠٢

رفتن عبد رحمان جبله « 3 » به حرب طاهر بن حسين

جوان‌بخت طاهر يل پاك‌زاد * از آن‌جاى [ سر ] سوى واسط نهاد

. . . او را پدر * ز نسل مغيره بد آن شير نر

از آن جايگه كرد راى گريز * بترسيد از طاهر پرستيز

نهان از دليران خود اسب خواست * ركابى به دو گفت فرمان توراست

320 . . . رزم اى امير * يكى اسب دارم چو چرخ اثير

بيارم برت كان فرس هست راست * به دو بر توان كار خود كرد راست

اگر رفت خواهى تو اندر گريز * دونده بيارم يكى اسب تيز

. . . ديدار زود * كه طاهر برآرد ز ما تيره‌دود

ز طاهر گريزان شدن نيست عار * بگفت اين [ و ] شد نام‌برده سوار

325 برون رفت و واسط به طاهر بماند * فرس را چو ابر بهارى براند

به واسط درون رفت [ طاهر ] بكام * در آن بوم و برزن برآورد نام

وز آنجا به شهر « 1 » مداين كشيد * وز آن بوم و برزن خزاين كشيد

در آن بوم‌وبر برمكى بد امير * بياراست لشكر پى داروگير

برآويخت با طاهر نامدار * گريزان شد آن لشكر كامكار

330 بشد برمكى نيز اندر گريز * بياراست از آن پِيِش پرستيز

چو بگرفت طاهر مر اين [ را ] به زور * در آن شهر شد همچو تابنده نور

. . . آهنگ بغداد كرد * بر . . . امين فرستاد مرد

ورا گفت من آمدم كامكار * گرفتم به مردى سراسر ديار

ازاين‌روى من كردم آهنگ شهر * سپاهى است با من به كين و به قهر

335 . . . سرافراز زآن بود راى * از اين بيش در حد حلو [ ان ] مپاى

چو پيغام بشنيد فرزانه‌مرد * ز حلوان به بغداد شد همچو گرد

به حد جلولا شد از گرد راه * فرود آوريد اندر آنجا سپاه

. . . * چو بشنيد زآن فتنه و داروگير

ز كار امينش دل‌آزرده بود * كه او زآن نشان كارها كرده بود

340 دريده بُد او خط عهد پدر * از اين‌جا درآمد دلاور به سر

( 1 ) شهرى