همايون نامه ( تاريخ منظوم حكيم زجاجى ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٥٠١

رفتن عبد رحمان جبله « 3 » به حرب طاهر بن حسين

از آن كار شد سوى طاهر خبر * بفرمود تا هرثمه ، شير نر

ز حلوان روان شد به بغداد شاد * به هرجا كه مىشد جهان مىگشاد

وز اين روى طاهر به اهواز شد * به رويش در كام دل باز شد

به اهواز بد « 1 » مهترى نامدار * در آن بوم از مهتران يادگار

ز [ آل ] ابى صفرهء نامور * نبد مثل او در جهان تاجور 295

محمد ورا نام ز آل يزيد * كه از مهلب نامور شد پديد

سوى طاهر آن نامبردار مير * فرستاد لشكر پى داروگير

چو با طاهر افتادشان كارزار * هزيمت برفتند از هر كنار

شد آن مهلبى در حصار از « 2 » نهيب * چو دانست كآمد به تنگى نشيب

بر قلعه شد طاهر نامدار * گرفت آن بروبوم را در حصار 300

سرانجام طاهر درآمد به جنگ * بر مهتران شد جهان تار و تنگ

برون رفت فرزند مهلب سوار * برآويخت با طاهر نامدار

به رزم اندرون مير سرگشته شد * ز ناگاه در چنگ كين كشته شد

سرافراز نگرفت اهواز را * به گردون رسانيد آواز را

سحر بن جُد يمامه ( ؟ ) سپاه * فرستاد طاهر يل دين‌پناه 305

به هر بوم‌وبر كاردارى نشاند * ز اقبال هر جاى دارى نشاند

فرستاد لشكر به عمان و كيش * نشاند اندر او كارداران خويش

سوى بصره ز اهواز شد بىقرين * بسى رنج ديد آن دلاور در اين

به بصره درون بود منصور مير * كه از نسل مهدى بد ، آن بىنظير

به كوفه درون بود عباس شاه * كه از پشت مأمون بد آن دين‌پناه 310

به موصل مطلب سرافراز بود * كز او ديدهء مردمى باز بود

ز امين ، اين سران « 3 » روى برتافتند * چو از كار طاهر خبر يافتند

به طاهر نبشتند و كردند ياد * كه مأمون امامى است بادين‌وداد

امين نيست امروز مير و امام * ازاين‌پس نخواهيم از او برد نام

دل‌افروز طاهر سرافراز گرد * ولايت بدان نامداران سپرد 315

( 1 ) بر ( 2 ) آن ( 3 ) سراز