همايون نامه ( تاريخ منظوم حكيم زجاجى ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٤٦

نامهء ابراهيم بن مالك اشتر سوى مختار بن عبيده الثقفى

بريزم ز تو خون بسان شراب * چو فردا سحرگه درآيى ز خواب

50 ربيع ابن ضحاك را پيش خواند * . . .

به دو گفت كاين نامه را همچو آب * براهيم داده ، بياور جواب

بياورد درحال نامه ربيع * به نزد براهيم فضل ربيع

نبشت از بر ظَهر آن را جواب * . . .

چنين گفت كاى بدرگ بدنشان * تو را آنچه بودند گردن‌كشان

55 در آن باغ بودند كشتم تمام * تو را نيز كشتن توانم به كام

به خون توام هست ز آن‌سان شتاب * كه تو . . .

چو نامه فروخواند مرد پليد * يكى دم فروماند و دم دركشيد

پس از ساعتى آن سگ نابكار * بفرمود تا شد سپاهش سوار

برفتند بيرون و كردند جنگ * . . .

60 چنان تا به شب در ميان جنگ بود * زمين بر سپاه عدو تنگ بود

شب آمد ز هم بازگشتند شاد * نخفتند در خيمه تا بامداد

سحرگه دگربار برخاستند « 1 » * . . .

بپوشيد دراعه‌اى بر زبر * وشى بود دراعهء بدگهر

علم بر سرش پيل پيكر به پاى * بدين رسم و آيين درآمد ز جاى

65 براهيم لشكر بياراست باز * . . .

به ورقاى بن عازب نامدار * بفرمود بر ميمنه شد سوار

به فرزند ورقا امير سره * بفرمود تا رفت بر ميسره

به قلب اندرون كامران جاى كرد * علم . . .

علم‌دارش آن روز ميمون شير * كه چون او [ نبد ] در خراسان دلير

70 به حرب اندرآمد ز هر سو سپاه * شد از كشته مانند خرپشته راه

ازآن‌پس كه كردند بىمر ستيز * سوار . . .

برون شد سوارى ز خيل زياد * به تيزى چو آتش ، به تندى چو باد

ز كوفى سوارى برون شد چو گرد * نكوهيده شامى ورا قتل كرد

( 1 ) برخواستند