همايون نامه ( تاريخ منظوم حكيم زجاجى ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٤٤٣

خلافت محمد امين چهار سال و نه ماه و ده روز بود

نشست اندرآن جايگه نيك‌نام * برفتند نزديك او خاص‌وعام 95

بكردند بيعت براى امين * نهادند سر مهتران بر زمين

محمد سرافراز بادين‌وداد * سپه را درم داد و دينار داد

در گنج بر مردمان باز كرد * دلاور درم دادن آغاز كرد

بپوشيد خلعت سرافراز امير * بر او آفرين خواند برنا و پير

فرستاد عامل به هر جايگاه * در آن كارها كرد سرور نگاه 100

فرستاد لشكر به روم و به شام * در آن بوم و برزن برآورد نام

به مكه اميرى فرستاد زود * دو هفته در آن شغل‌ها نيك بود

به لشكر دو ساله درم داد پيش * از آن شاه ، بيگانه آسود [ و ] خويش

در آن نامهء بَكر كآزاده بود * به نزديك صالح فرستاده بود

كه نزديك خود خوان سراسر سپاه * در گنج بگشاى و بربند راه 105

توانگر كن آن مهتران را به زر * بياراى آن خيل را سربسر

مكن هيچ تقصير در كار من * تو كن تيز آن ، جاى بازار من

سپه را سراسر به نزد من آر * به‌زودى برآراى ، برساز كار

بدان كار مشغول شد نامور * محمد به بغداد با زيب و فر

بر او چون همه كارها شد تمام * ورا خواند هر تن امير و امام 110

سرافراز را آرزو باده كرد * شب و روز با دلبران باده خورد

بياراست مجلس چو خرم بهار * همىكرد عشرت به ليل و نهار

به هرجا كه بد شاهد ماه‌روى * بر خويشتن برد آن نامجوى

به جايى كه بد مطرب چنگ‌ساز * بياورد بنشاند آن سرفراز

نديمى بد او را . . . و لطيف * جوانى سرافراز بود و ظريف 115

شب و روز با شاه خوردى شراب * زدى گاه چنگ و زمانى رباب

[ گهى ناى ] گاهى دف و گاه نى * به آواز او خورد آن شاه مى

جوانمرد را نام مسعود بود * يكى كمترين ساز او عود بود

به بربط زدن سرور نامجوى * ربودى ز ناهيد مه‌روى گوى

يكى روز با شاه فرخنده گفت * كه دارم يكى نازنين در نهفت 120

به ششتر كه چون او نباشد پرى * پرى كى بود خود بدان دلبرى