همايون نامه ( تاريخ منظوم حكيم زجاجى ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٤٢٤

رفتن هارون الرشيد به طوس و خبر وفاتش

ببرد و به نزديك هارون بخواند * ز لب در سخن گنج گوهر فشاند

سرافراز هارون چو بنشست راست * ز مخزن يكى درج گوهر بخواست

75 ازآن‌پس كه ديده پر از آب كرد * دهانش پر از درّ خوشاب كرد

به دست خود آن شاه بادين‌وداد * جواهر بسى در دهانش نهاد

ز گوينده دارم بدين‌گونه ياد * كه منكه پزشك سرافراز داد

چو درمان شاه سرافراز كرد * علاج پسنديده آغاز كرد

بدان جاى بد بختيشوع حكيم * كه بودى به درگاه هارون مقيم

80 خلافى پديد آمد اندر ميان * ورا گفت منكه كه اى بدنشان

تو رنج شهنشاه نشناختى * تنش را به محنت درانداختى

شد اين رنج مزمن ورا در بدن * فرو بست راه برون آمدن

به هندو دل شاه را ميل بود * بجريل ( ؟ ) بد زاين سبب مىفزود

روان كرد هارون ز رى سوى طوس * بدان‌گه كه خيزد خروش خروس

85 به مأمون بفرمود تا رفت پيش * سپه برد با خود ز اندازه بيش

همان فضل بن سهل شد با امير * كه او را بد آن نامبرده وزير

ز اول برآنم كه مغ بوده بود * ز دل بند آن درد بگشوده بود

بياورد ايمان به دست رشيد * ورا زاين سبب كامران بركشيد

به فرزند دادش كه با او نشين * از آن‌جا برآمد به چرخ برين

90 به مأمون بفرمود هارون كه خيز * سوى مرو رو با سرى پرستيز

سپه را به فرزند اعين سپار * بگو تا برآرد ز رافع دمار

ز جيحون به‌زودى روان بگذرد * سر بدسگالان به پى بسپرد

وز آن روى رافع جهان‌گير بود * شب و روز با راى و تدبير بود

برادر بد او را يكى نامدار * بخارا به دو داده بد كامكار

95 ورا بشر بن ليث كردند نام * به شهر بخارا بدى شادكام

همه ماورا النهر رافع ببرد * تمامت ولايت به خويشان سپرد

ورا تختگه در سمرقند بود * به گردش بسى خويش و پيوند بود

سرافراز هارون سوى هرثمه * فرستاده بد نامه بىدمدمه

كه بسته على را بر من فرست * كه گفتيم احوال او را نخست