همايون نامه ( تاريخ منظوم حكيم زجاجى ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٤٢١

رفتن هارون الرشيد به طوس و خبر وفاتش

رفتن هارون الرشيد به طوس و خبر وفاتش

رفتن هارون الرشيد به طوس و خبر وفاتش

به حلوان شد و رفت از آن‌جا به رى * جهاندار هارون فرخنده‌پى

چو در شهر شد شاه ، بيمار گشت * دل عالمى پر ز تيمار گشت

طبيب هنرجوى با او به راه * چو تاب اندرآمد به بالاى شاه

سهى سرو شد نيم سر خيزران * ز درد آن دل ناتوان شد گران

علاج پسنديده كردى پزشك * بباريدى از ديده خونين سرشك 5

نشانى ز صحت نيامد پديد * زمان تا زمان زارتر شد رشيد

به مأمون بفرمود تا رفت پيش * سخن گفت با او ز اندازه بيش

كه رنج من اى جان فزون مىشود * دلم زاين عنا پر ز خون مىشود

پزشكى است در خطهء هندبار * ندارد كسى در جهان مثل و يار

روان كن رسولى به جيپال هند * يكى نامه بنويس خود بربرند 10

در آن‌جا بيان كن ز بيماريم * كز آنجا رسد بىگمان ياريم

پزشك پسنديده را زاو بخواه * مگر يار گردد مرا هور و ماه

بيايد طبيب نوآيين برم * مگر كم كند رنج و درد سرم

فرستاد نامه ، روان شد رسول * به فرمان هارون شه بااصول

چو نامه به جيپال هندى رسيد * نگه كرد در نامه نام رشيد 15

طبيب نماينده را پيش خواند * حديثى كه دانست با او براند

بسى ادويه كرد فرزانه راست * برآراست كارش بدان‌سان كه خواست

بيامد به درگاه هارون طبيب * ز هر دانشى بود با او نصيب

طبيب سرافراز بد منكه « 1 » نام * بيامد بر خسرو خويش‌كام

دم عيسوى مرد بر كار كرد * دواى دل مرد بيمار كرد 20

شد آن كامران شاه صحت‌پذير « 2 » * ز منكه كه بد بر پزشكان امير

بيامد ز حد خراسان خبر * كه شد آن بروبوم زيروزبر

به شهر سمرقند از هر زنى * پديد آمد از ناگهان شيونى

( 1 ) در هند طبيبى است به نام منكه ، تاريخ طبرى ، 12 / 5379 . ( 2 ) بدبد