همايون نامه ( تاريخ منظوم حكيم زجاجى ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٣٩

بيرون آمدن نافع به مصاف در جواب صاحب لاف و گزاف

چو ورقاى « 1 » عازب چنان كار ديد * جهان پيش چشم سران تار ديد

درآمد به پيش حصين نمير * بزد رمح . . .

بيفكند بر خاك بدخواه را * گرفت آن دلاور بر او راه را 130

به زير آمد و دست دشمن ببست * به پيش اندر افكند و خود برنشست

نهاد از بر گردنش پالهنگ * كشيدش . . .

به نزد براهيمش آورد پست * به دو گفت كاى سرور دين‌پرست

بگويم به تو حال اين بدنشان * كه ننگ است در جمع گردن‌كشان

از اين بدنشان گشته كعبه خراب * فكند اندر . . . 135

[ همه ] جامهء كعبه اين سگ بسوخت * به دست جفا آتشى برفروخت

بفرمود سرور كه پايش به دست * گرفتند و بستند و برهم شكست

به سنگ و لگد زو بپرداختند * تنش را به آب . . .

سوى شهر برگشت پور زياد * به موصل درون رفت آن بدنژاد

سه تن را برون كرد دانا و چست * سخن‌گوى و پردانش و تندرست 140

يكى پير سر بد ، دو ديگر جوان * برفت . . .

براهيم ز آن پير پرسيد باز * چه نامى ، به دو گفت گردن‌فراز

مرا نام عبد اللّه حاتمى * رسولم به نزدت به صد خرّمى

ز نزديك فرزانه مير جليل * سخن دارم . . .

چو فرمان‌دهى بازگويم به تو * نه پيدا كنم ، راز گويم به تو 145

چنين داد پيغامت اى رهنماى * كه اى نامبرده بترس از خداى

از اين بيش خون دليران مريز * مبر با تن . . .

ز فرمان عبد الملك سر مكش * بيا نزد من دست كرده به كش

كه تا ملك عالم سپارم به تو * وز اين نام نيكو برآرم [ ز ] تو

وگر سر بپيچى « 2 » ز فرمان مير * شوى در . . . 150

بگيرد تو را كردگار بلند * به دست بلاها بمانى نژند

تو كارى طلب مىكنى در جهان * كه آن نيست بر خاطر تو نهان

( 1 ) يزيد بن انس بمرد ورقاء العازب جاى او بگرفت ، همان ، ص 47 . ( 2 ) نه‌پيچى