همايون نامه ( تاريخ منظوم حكيم زجاجى ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٣٨٩

خبر تغيير حال آل برامكه

تمامت وزارت به يحيى سپرد * سوى شغل آن نامور دست برد

نيارست از امر شه سر كشيد * شدى صبح در بارگاه رشيد

به فرمان شه كارها ساختى * به كار دگر خود نپرداختى

چو كارش به اوج ثريا كشيد * چو سيلى كه نزديك دريا رسيد 115

چو از راستى كار او تير گشت * همه خويش و پيوند او مير گشت

ز رفعت مقامش به گردون رسيد * كه داند كه تا آسمان چون رسيد

نبودست يحيى به طرز « 1 » وزير * به رتبت فزون شد ز كيوان و تير

چنان چشم زخمى درآمد به‌كار * نظر كن به بازيچهء روزگار

سه عيب اندرآن دولت آمد پديد * جهان پردهء خرمى بردريد 120

يكى از درازى ايام بود * چنين است آيين چرخ كبود

وزير جهان بد ده و هفت سال * به هارون درآمد ز شغلش ملال

دوم آن‌كه شد هركسى دشمنش * وز آن تيره شد خاطر روشنش

سيم آنكه با شاه گستاخ شد * درخت جفا سربه‌سر شاخ شد

چنين بود آيين يحيى مدام * كه تشريف دادى به خاص و به عام 125

هر آن‌كس كه پوشيد تشريف او * فتادى در آن بوم‌وبر گفت‌وگو

زدندى بشارت به پيش سراى * به گردون شدى نالهء كروناى

يكى روز هارون فرخنده‌پى * همىباخت شطرنج و مىخورد مى

برآمد ز ناگاه آواز كوس * نديمى بر شاه بد چاپلوس

بپرسيد از او شاه كاين بانگ چيست * زدن كوس [ و ] نقاره از بهر كيست 130

در اين بود كآواز برخاست باز * دهل‌زن بزد زخم بر طبل باز

بشارت زدند اين‌چنين آشكار * شنيدم كه افزون ز هفتاد بار

به هارون نديم فرومايه گفت * كه برخيز و شو زاين ميان در نهفت

تو را نام شاهى و يحيى وزير * دهد خلعت اكنون سر ياوه پير « 2 »

وزير تو هفتاد خلعت بداد * هنوز است اين اول بامداد 135

تو شاهى ، ندادى به كس خلعتى * وزيرت دهد دم‌به‌دم خلعتى

( 1 ) برتر ز ( 2 ) سر