همايون نامه ( تاريخ منظوم حكيم زجاجى ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٣٧٨

خلافت ابو جعفر هارون الرشيد بيست و دو سال و نيم بود

30 زبيده بود مادر آن « 1 » پسر * كه چون او زنى برنياورد سر

بد او دخت . . . كه منصور بود * دل مهربان « 2 » از بدى دور بود

بد او دختر عم هارون يقين * همان مادر نامبرده امين

چو هارون ز مه گوى شاهى ببرد * همه مملكت را به يحيى سپرد

به دو داد انگشترى شهريار * ورا كرد از همگنان اختيار

35 دگرباره شد خيزران سرفراز * به رويش در خرمى گشت باز

سحرگاه رفتى به نزدش وزير * به فرمان او كار كردى خطير

در اين سال هارون روان شد به روم * غزا « 3 » كرد خرم در آن مرزوبوم

وز آن‌جا به حج رفت مانند باد * بسى خلق را كرد خندان و شاد

چو از حج سر [ افر ] از دين بازگشت * ز كارش زمانه پرآواز گشت

40 به حج رفت سال « 4 » دوم خيزران * بسى سيم و زر خرج كرد « 5 » اندرآن

چو بازآمد از حج نشانى ( ؟ ) قرين * بر او كرد هركس كه بود آفرين

در اين سال آن نازديده بمرد * رشيد دلاور به خاكش سپرد

از آن يحيى « 8 » نامور ديد كام * ورا گشت صافى زمانه تمام

جهاندار هارون بادين‌وداد * خراسان به فضل سرافراز داد

45 سرافراز عباس را دور كرد * كه فرزند منصور بد شيرمرد

عراق و خراسان ورا رام شد * دل فضل با كام و آرام شد

دماوند و گرگان و مازندران * به فرمان او شد كران تا كران

ورا داد ناران و اربايگان * بر آن گشت ارمن « 6 » همه رايگان

كريم جهان بود فضل گزين * بر اسب كرم كرد فرزانه زين

50 به داد و دهش گيتى آباد كرد * دل زيردستان خود شاد كرد

سرافراز يحيى كه بد باب او * به جوى جهان شد روان آب او

جوان‌بخت يحيى و فضل همام * ببردند گوى « 7 » از بزرگان به نام

شب و روز كار جهان ساختند * به كار دگر خود نپرداختند

( 1 ) مادران را ( 2 ) شهربان ( 3 ) غذا ( 4 ) سالى ( 5 ) كست ( 8 ) يحيى ، گاه بختى آمده است . ( 6 ) از من ( 7 ) گرى