همايون نامه ( تاريخ منظوم حكيم زجاجى ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٣٧٧

خلافت ابو جعفر هارون الرشيد بيست و دو سال و نيم بود

وزارت به يحيى خالد سپرد * بدان شغل نازك ورا نام برد 5

همان روز مأمون ز مادر بزاد * كه هارون قدم در خلافت نهاد

سرافراز هارون شه شيرگير * شنيدم كه بد خورده با فضل شير

جهاندار هارون بادين‌وداد * يكى روز بر جسر مىرفت شاد

به يحيى « 1 » چنين گفت كاى كامكار * يكى داستان گويمت گوش دار

يك انگشترى داشتم پيش از اين * ز ياقوت رمانى او را نگين 10

به من مهدى بىقرين داده بود * شه چين به نزدش فرستاده بود

ورا بود قيمت فزون صد هزار * همىداشتم از پدر يادگار

يكى روز نزد برادر شدم * ز كردار و كارش بر آذر « 2 » شدم

در انگشت من بود انگشترى * فروزنده چون بر فلك « 3 » مشترى

نگينش سرافراز هادى بديد * يكى باد سرد از جگر بركشيد 15

حسد برد بر من به انگشترى * كه هادى شد اين لعل را مشترى

چو من رفتم از پيش هادى برون * فرستاد مردى پىام ذوفنون

بر اين جسر بودم كه آمد برم * ز گفتار او گشت خيره سرم

سخن گفت با من ز انگشترى * نگين را شد از جان و دل مشترى

دل از مهربانى بپرداختم * ز انگشت در دجله انداختم 20

بفرما به غواصى اى كامياب * كه تا ساعتى اندر آيد به آب

مگر آن نگين را به دست آورد * در آب روان چو نشست آورد

باستاد دستور با لشكرش * بفرمود تا شد شناور برش

همان‌دم شناور فرو شد به آب * برآمد ز آب اندرون كامياب

برآورد از آن آب انگشترى * تو گويى كه بد بر فلك مشترى 25

به دست وزير پسنديده داد * بياورد نزديك هارون نهاد

گرفت آن پسنديده هارون به فال * به غواص بخشيد تشريف و مال

ز مادر امين هم در اين سال زاد * رشيد از پسر گشت خندان و شاد

ز مأمون پس از هشت مه زاد امين * بر [ او ] كرد چرخ بلند آفرين

( 1 ) نستجى ( 2 ) بر او در ( 3 ) فلك چون