همايون نامه ( تاريخ منظوم حكيم زجاجى ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٣٣٨

نامه‌اى كه ابو جعفر نويسد به بو مسلم

ز دل ترس و انديشه را دور كن * روان را بر عقل مزدور كن

185 ز مغز اى دلاور برون كن خيال * بيا نزد آن سرور بىهمال

چنين گفت بو مسلم بىنظير * كه برگرد اى مرد روشن‌ضمير

چو در دل مرا زاو هراس است و بيم * چه بايد زدن طبل زير گليم

دگربار بو حامدش گفت مير * بگويم حديثى ز من ياد گير

مرا گفت بو جعفر نامدار * كه بو مسلم آن مهتر كامكار

190 اگر برنگردد ، نيايد به راه * به دنبال او من خود آرم سپاه

نمانم كه پى برنهد بر زمين * كمان گيرم و برگشايم كمين

بتازم به دنبال او همچو باد * زنم آتش اندر دل بدنژاد

به چين گر براند ، شوم سوى چين * به ابرو درافكنده از خشم ، چين

وگر با ستاره شود همنشين * فرود آرمش [ ز ] آسمان بر زمين

195 اگر همچو ماهى شود زير آب * برآرم ، كنم در زمانش كباب

نمانم ورا زنده اندر جهان * كنم زير خاكش به خوارى نهان

ور آيد ، بيابد ز من كام خويش * نشيند هميشه به آرام خويش

سپارم جهان را بدان نامدار * نگارم به دل بر ز مهرش « 1 » نگار

جز اين نيست اى نامبرده سخن * تو زاين در كنون اختيارى مكن

200 فرو شد به خود نامور زاين پيام * بترسيد و انديشه كرد از امام

به سر جملهء نامور گفت باز * كه شد چنگ بسيار گفتن ز ساز

تو اين يك شب ديگر آرام گير * همان توسن چرخ را رام گير

كه تا من بينديشم از كار خويش * بگويم حديثى كه دانم ز پيش

برفتند تا جايگه مهتران * ابو مسلم نامور سرگران

205 در انديشه‌ها « 2 » بود تا بامداد * حكايت ز صد گونه آورد ياد

به وقتى كه بو مسلم بىقرين * بيامد ز حد خراسان‌زمين

ورا نايبى بود داو [ و ] د نام * ورا گشته در مرو قائم مقام

سپاه خراسان ورا بود يار * به جان ورا ( ؟ ) مرو را دوستدار

( 1 ) مير ( 2 ) درين انديشها