همايون نامه ( تاريخ منظوم حكيم زجاجى ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٣٢٨

خبر حرب ابو مسلم با عبد اللّه بن على العباس

چنان حرب كردند تا شب رسيد * تن روز را نوبت تب رسيد

چو شب تيره شد هر دو لشكر به ساز * ز يكديگران خسته گشتند باز

بدين‌گونه شش ماهشان جنگ بود * بر آن نامداران جهان تنگ بود

110 چو شش ماه از آن كوشش [ آمد ] به سر * سراسيمه شد لشكر پرهنر

ابو مسلم آن مير بافر و هنگ « 1 » * در اين روز خود شد به ميدان جنگ

فرستاد نزد حسن نامدار * كه بر ميمنه حمله كن مردوار

چو بر ميمنه نامور حمله كرد * به گردون گردان همىرفت گرد

مدد رفت از قلب بر ميمنه * بماند اندرآن لحظه خالى بنه

115 ابو مسلم آن سرور نامدار * بزد بر صف خصم با ده هزار

ز شامى سواران به كشتن گرفت * به خاك و به خون درسرشتن گرفت

بكشتند چندان‌كه خون شد روان * به خون اندر افتاد پير و جوان

برفتند آن شاميان در گريز * ز بيم سر خنجر و تيغ تيز

سپاه خراسان نشيب و فراز * بكشتند بىمر بگشتند باز

120 ابو مسلم مرغزى چون پلنگ * بشد بر پى شاميان تيزچنگ

در آن تيره‌شب مرد بادادودين * به شمشير زد آسمان بر زمين

به نيزه ، دل دشمنان مىدريد * به شمشير ، حلق سران « 2 » مىبريد

بر اسبى نشسته چو يك پاره كوه * از آن كوه بد آسمان را شكوه

سمندى سرافراز بد چون هزبر * خروشان و جوشان چو رعد و چو ابر

125 به زير سمش سرمه مىگشت سنگ * چو گردون نمىكرد بر [ كس درنگ ]

دل مير از غصه پيوسته بود * ز قتل خراسانيان خسته بود

در آن شب كه شد نامبرده درشت * ده از شاميان بهر تسكين بكشت

سپاه خراسان نگشتند باز * سه روز و دو شب شد چنان ترك‌تاز

بكشتند از شاميان چل هزار * به روز گريز ، اندرآن كارزار

130 از آن رزم عبد اللّه پرستيز * سوى كوفه شد خسته‌دل در گريز

برادرش عبد الصمد زآن‌ميان * به واسط شد از لشكر شاميان

( 1 ) سنگ ( 2 ) سر از