همايون نامه ( تاريخ منظوم حكيم زجاجى ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٣٢٦

خبر حرب ابو مسلم با عبد اللّه بن على العباس

كه اى نامور من شدم سوى شام * به فرمان بو جعفر خويش‌كام

مرا داد منشور آن بوم‌وبر * تو را كردم اى نامبرده خبر

بدان تا نگردى به دل كينه‌جوى * نشينى و كوته كنى گفت‌وگوى

60 نسازى پى ملك ما پود جنگ * كزاين كار ، نام اندر آرى به ننگ

برو پيش فرزانه خود كامكار * رها كن به جا كوشش و كارزار

كه من نامه‌اى مىنويسم برش * بدان تا شود عقل و دين رهبرش

به جان بشنود قول من شيرمرد * تو نيز از سخن‌هاى من برمگرد

بفرمود تا نامه كردند خشك * نهاد از بر نامه مهرى ز مشك

65 فرستاد نامه به نزديك مير * ندانست از فعل آن تيزوير

فرستاد نزديك مردان مرد * سران سپه را همه گرد كرد

فرو خواند آن نامه بر مهتران * بگفت آن حكايت به پيش سران

بگفتند با او اميران شام * كه ما را روا نيست كردن مقام

ابو مسلم آن سرور كينه‌خواه * اگر سوى شام اندر آرد سپاه

70 كند خانهء ما يكايك خراب * دهد خويش و پيوند ما را عذاب

كند جفت و فرزند ما را اسير * ببايد شدن درپى شيرگير

بدانست عبد اللّه كامكار * ز مكر ابو مسلم نامدار

چنين گفت با مهتران سپاه * كه حيلت كند مرد بادستگاه

دروغ است ، او كى شود مير شام * به راه شما برنهادست دام

75 ورا كوشش و حرب فرموده‌اند * به رويش در شام نگشوده‌اند

شما اى دليران پركين و جنگ * يكى هفته سازيد اين‌جا درنگ

گر او برنگردد از آنجاى باز * شما را ببايد شدن بر فراز

بگفتند ميران تو برجاى باش * در اين بوم‌وبر كشورآراى باش

كه ما رفت خواهيم دنبال مرد * بر « 1 » آريم از آن نامبردار گرد

80 ور او بازگردد به پيكار تو * ببندد ميان را به آزار تو

براى تو ما تيز گرديم باز * بياييم با نيزه‌هاى دراز

( 1 ) بداريم