همايون نامه ( تاريخ منظوم حكيم زجاجى ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٣٢٣

خبر حرب ابو مسلم با عبد اللّه بن على العباس

بزرگان مرو و اميران شام * گواهى بدادند از خاص‌وعام

كه سفاح آن روز از اين‌گونه گفت * نشايد سخن گفت اندر نهفت

حميد آنكه از طوس بودش [ نژاد ] * بر مهتران اين سخن كرد ياد

همين گفت با مهتران بر تمام * كه اكنون تويى در زمانه امام

همين گفت اصبغ بر مهتران * همان جا شد اين گفت با همسران 35

بكردند بيعت بزرگان به جاى * به زير آمد از منبر آن پاك‌راى

سرافراز عبد اللّه بن على * روان كرد لشكر ز راه يلى

سپه را به‌سوى جزيره كشيد * شد از گرد لشكر زمين ناپديد

وزآنجا به همدان درآمد سپاه * جهان گشت از گرد لشكر سياه

ز هجرت شده بر صد و سى و هشت * كه كار زمانه دگرگونه گشت 40

مقاتل در آن بوم‌وبر بد امير * چو بشنيد كامد سپاه خطير

ز بيمش روان رفت اندر حصار * درش را بفرمود بست استوار

سرافراز عبد اللّه بىهمال * بر قادم ( ؟ ) آمد چو فرزند زال

فرستاد نزد مقاتل رسول * نكرد آن سرافراز بيعت قبول

سوى رزم شد مهتر ارجمند * به يك هفته بستد حصار بلند 45

مقاتل همان‌دم گرفتار شد * به دو روز روشن شب تار شد

ورا مير لشكر بفرمود كشت * گرفت آن بروبوم و برزن به مشت

خبر شد به منصور كامد سپاه * زمين گشت از گرد لشكر سياه

سرافراز عبد اللّه نامجوى * به رزم تو آورد گفتند روى

به بو مسلم نامور گفت مير * سرافراز منصور دانش‌پذير

عبيد اللّه از ما بتابيد سر * به مردى جهان كرد زيروزبر 5

تو را يا مرا رفت بايد به جنگ * از آن بيشتر برنتابد « 1 » درنگ

( 1 ) شيرمه