همايون نامه ( تاريخ منظوم حكيم زجاجى ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٣١٩

وليعهد كردن ابى العباس عبد اللّه سفاح بر ابو جعفر

فرستاد بو مسلم « 1 » نامدار * به نزديك سفاح فرخنده‌كار

كه فرمان دهد نامبر را ز دين * كه آيم ببوسم به خدمت زمين

وز آن‌جا روم سوى مكه چو باد * به اقبال آن مير بادين‌وداد 35

زيارت كنم كعبهء پاك را * به چشم و به سر بسپرم خاك را

فرستاد سفاح پيغام باز * كه اى مير برخيز سر بر [ فراز ]

بيا تا ببينم جمال تو را * چو در خواب ديدم خيال تو را

نبايد كه سازى محلى « 2 » درنگ * كه از تو بود ملك را بوى و رنگ

چو بشنيد سفاح بربست بار * روان كرد بو مسلم نامدار 40

روان گشت « 3 » با لشكرى بىكران * بيامد به درگاه آن كامران

چو آمد به نزديك انبار مير * سرافراز سفاح روشن‌ضمير

فرستاد لشكر ورا پيشباز * در انبار بردش به عزّ و به ناز

بيامد سرافراز پيش امام * بر او كرد مرد دلاور سلام

ابو جعفر آن روز آن جاى بود * براى سرافراز برپاى بود 45

بپرسيد ابو مسلمش نيك [ باز ] * به دو گفت سفاح گردن‌فراز

چرا سوى او نيك‌تر [ ننگرى ] * ره خدمت نامور نسپرى

ورا گفت بو مسلم بىقرين * [ بود ] اين زمان درخور آفرين

به جايى كه شعله زند آفتاب * ستاره نيايد يقين در حساب

در اين مجلس اى كامران حق توراست * نبايد سخن گفتن الا كه راست 50

ابو جعفر آن نيز در دل گرفت * به كوى جفا رفت و منزل گرفت

برون رفت بو مسلم نامدار * فرود آمد آنجا كه بودش قرار

چنين گفت جعفر به سفاح باز * كه زيرآور ، اين مرد را از فراز

ابو مسلم مروزى را بكش * به فرمان من باش و بازآر هش

كه ما را دلاور ، ندارد به كس * برش هست طاو [ و ] س همچون مگس 55

ورا داد سفاح سرور جواب * كه تو رشتهء كينه چندين متاب

اثرهاى خير ورا ياد كن * به دانش درون دل آباد كن

( 1 ) بر مسلم ( 2 ) تجلى ( 3 ) كرد