همايون نامه ( تاريخ منظوم حكيم زجاجى ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٣١٨

وليعهد كردن ابى العباس عبد اللّه سفاح بر ابو جعفر

ورا گفت سوى خراسان شتاب * به نزديك بو سلمهء كامياب

چو برخواند ، فرمان گران آمدش * غم و غصه پيوند جان آمدش

زمانى به انديشه بنهاد پيش * نبشت اندرآن‌جا گواهى خويش

10 بكردند بيعت بزرگان كار * نبشتند در خط آن كامكار

چو بو مسلمش التفاتى نكرد * دل جعفر آمد ز كارش به درد

همىبود با كارها گشت راست * بسى بد ، ز بو مسلمش بازخواست

فرو خورد آن غصه ، چيزى نگفت * به دل در همىداشت آن غم نهفت

سرانجام از آن جاى گرديد باز * به نزديك سفاح شد سرفراز

15 ز بو مسلم آن غصه‌ها گفت باز * كه او خويشتن مىبرد بر فراز

تو را و مرا نيست نزدش خطر * به كس ننگرد از نشاط و بطر ( ؟ )

چو با ما دگرگونه دارد منش * به نزديك خود خوان ، بزن گردنش

تو آن‌گه شوى در زمانه امام * كه بو مسلم آن ناكس خويش‌كام

بود سرفكنده ، فتاده به خاك * جهان به از آن مرد ناپاك ، پاك

20 به دو گفت سفاح ، بازآر هوش * چنين جامهء ناسپاسى مپوش

ابو مسلمى كاين همه كار كرد * بدانديش ما را چنين زار كرد

مرا بركشيد از زمين نژند * رسانيد تا آسمان بلند

تو در كوفه بودى نهان و نهفت * كه او بود با تير و شمشير جفت

سر و جان خود را به كف برنهاد * به بدخواه ما آتش اندر نهاد

25 تو را بر سرير [ بزرگى ] نشاند * ز شمشير بر خاك ره خون فشاند

چه گويند ما را بزرگان دين * چو داريم در دل از آن مرد كين

ابو سلمه ديدى كه با ما چه كرد * چگونه برآورد از آن مرد گرد

سليمان كه با ما دگرگونه بود * به خنجر برآورد از او نيز دود

هواخواه ما اوست اندر جهان * درون پاك دار و ندارم نهان

30 سزا و جزاى وى اى نامدار * نه اين است اى سرور كامكار

برون كن ز دل كين آن بىقرين * به نفرين مبدل مكن آفرين

نيامد ورا قول سفاح خوش * ز هجرى چو شد سال بر سى و شش