همايون نامه ( تاريخ منظوم حكيم زجاجى ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٣١٧
وليعهد كردن ابى العباس عبد اللّه سفاح بر ابو جعفر
ز در بازرفتند آن خونيان * گرفتند آن مرد را در ميان
بريدند زآن مرد داننده « 1 » سر * پس آن‌گه برفتند نزد پسر 185
ورا نيز كردند با خاك راست * براى جهان اين‌همه غم چراست
بريده سر آن دو مرد خطير * ببردند آن قوم نزديك مير
پس آن‌گاه پنجاه تن را به بند * كشيدند حيران و خوار و نژند
دل از مهربانى بپرداختند * سر آن جوان را بينداختند
سر آن سواران گردن‌فراز * ببردند نزديك سفاح باز 190
همه مال از مير برداشتند * به غارت‌گرى سر برافراشتند
جهان گشت صافى به سفاح بر * هماى بزرگى برآورد پر
عم خويش داو [ و ] د را همچو تير * به مكه فرستاد ، تا گشت مير
حجاز و يمن جمله او را سپرد * برفت و ز گردن‌كشان گوى برد
سليمان كه عم سرافراز بود * ورا « 2 » سوى بصره فرستاد [ زود ] 195
به بحرين و عمان ورا كرد شاه * سر رايت مرد شد تا به ماه
وليعهد كردن ابى العباس عبد اللّه سفاح بر ابو جعفر
وليعهد كردن ابى العباس عبد اللّه سفاح بر ابو جعفر
چو شد سال جعفر بر از سى و پنج * بيفزود رنج و بياكند گنج
سرافراز سفاح آن شيرمرد * ورا اندر آن‌دم وليعهد كرد
ابو جعفر آمد به نزديك مير * همه كارها راست كرده چو تير
امام از پس من ابو جعفر است * كه با دانش و عقل و زيب و فر است
مثالى بفرمود فرزانه « 3 » مير * نبشتن به فرزانه‌مرد دبير
در اين شغل از او نيز حجت « 4 » بگير * كز آن‌جا شود كار تو همچو تير
چو آمد به مروان سرافراز مرد * بدان نامور التفاتى نكرد
روان گشت بو جعفر نامدار * به نزديك بو سلمهء كامكار 5
گواهى نبشت اندر او خاص‌وعام * چو شد كار بيعت بر او بر تمام
( 1 ) راننده ( 2 ) وراى ( 3 ) بردانه ( 4 ) بخت