همايون نامه ( تاريخ منظوم حكيم زجاجى ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٣١٦

خلافت ابو العباس عبد اللّه بن محمد بن على بن عبد اللّه بن عباس بن عبد المطلب كه او را سفاح گويند چهار سال و هشت ماه

به اول سپاه از برش دور كن * چراغ دل و ديده پرنور كن

160 يكى روز « 1 » جعفر به پور هبير * چنين گفت كاى پير روشن‌ضمير « 2 »

به ارمينيه دشمن آمد پديد * همى را ( ؟ ) بدان‌جاى لشكر كشيد

سپاه تو را نيز بفرست ، خيز * در اين كار منشين و بشتاب تيز

به دو گفت مهتر كه فرمان برم * به امر تو آرايش جان برم

بفرمود ، تا گشت لشكر سوار * بشد نزد بو جعفر نامدار

165 روان كرد از خيل هر جاى مرد * به روزى سپه را پراكنده كرد

به نزد يزيد آن گو نامدار * نماند از يلان جز كه مردى هزار

يكى روز خرم‌تر از [ روز ] عيد * به نزديك بو جعفر آمد پديد

ورا اندرآن روز تشريف داد * نوازيد ، غمگين دلش كرد شاد

به وقت شدن گفت با نامدار * كه با تو هر آن‌كس كه هستند يار

170 بمان تا بپوشند تشريف مير * چنان كرد كاو گفت ، روشن‌ضمير

ورا يار بودند پنجاه تن * كه بودند هريك سر انجمن

يكى تن از ايشان زدى بر هزار * چو شيران بدندى ، به گاه شكار

به درگاه بو جعفر كينه‌جوى * نشستند هريك به فرمان اوى

يكى حاجب آمد دو تن را ببرد * به جنگ بد روز پايان سپرد

175 ببستند آن هر دو را همچو سنگ * فكندند در خيمه‌اى بىدرنگ

سرافراز حاجب برون رفت باز * دو مرد دگر را ببرد از فراز

بياورد و بستندشان دست و پاى * به يك خيمه دركرد و شد باز جاى

بدين شيوه تا جمله را بند كرد * گرفتار گشتند مردان مرد

چو گشتند محبوس آن مهتران * برفتند نزديك او آن سران

180 دو سرهنگ را با سوارى هزار * فرستاد زى خيمهء نامدار

بفرمود [ تا ] تيغ‌ها بركشند * ز پور هبيره به كين سر كشند

چو رفتند نزديك پرده‌سراى * نشسته بد آن مرد باعقل‌وراى

دوماهه يكى كودك اندر كنار * گرفته ، نه آگه از آن حال و كار

( 1 ) روج ( 2 ) تغير