همايون نامه ( تاريخ منظوم حكيم زجاجى ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٣١٤

خلافت ابو العباس عبد اللّه بن محمد بن على بن عبد اللّه بن عباس بن عبد المطلب كه او را سفاح گويند چهار سال و هشت ماه

كسى كز پى ما چنين كار كرد * متاع نكويى در انبار كرد

110 برآورد از آل مروان دمار * برفت اندرآن مدتى روزگار

مكافات اين نقد جانش كنى * در اين خاك تيره نهانش كنى

چه گويند ما را بزرگان ، بگوى * به ميدان دانش درانداز گوى

به گفتار من [ سخت ] بگشاى گوش * به بدنامى جاودانه مكوش

مگو اين سخن با كسى زينهار * نگه دار اين را به ليل و نهار

115 در اين وقت پور هبيره يزيد * به قلعه درون خون دل مىمزيد

به واسط بد آن نامور در حصار * سپه بود با نامور سىهزار

بزرگان آل اميه تمام * به يك جاى بودند مانده به دام

در آن خيل بد معن بن زايده * كه از جود بودى ورا مايده

حسن بود با لشكر آن جايگاه * برآمد بدين كار يك چند ماه

120 يزيد دلاور چو شد باخبر * كه شد كشته مروان پرخاش [ گر ]

فرستاد سوى مدينه رسول * به نزديك فرزند زوج بتول

محمد كه [ بد ] از حسين على * مكان « 1 » بزرگى و جان يلى

محمد بدادش به دانش جواب * نديد اندرآن راه ، رفتن صواب

خبر يافت سفاح از آن بدنشان * فرستاد نزديك گردن‌كشان

125 كه تا سخت كردند آنجا حصار * شب و روز بد كوشش و گيرودار

به بو جعفر نامور گفت مير * كه لشكر برآراى اى گردگير

برو بر درِ واسط اى كامكار * مياساى از كوشش و كارزار

قوى بود ابن هبيره به راى * در آن جنگ سرور بيفشرد پاى

دو ماه دگر آنچنان جنگ بود * بر آن نامداران زمين تنگ بود

130 فرستاد جعفر بر شاميان * ز پنهان يكى مرد را در ميان

پذيرفت آن قوم را زر و سيم * ز شمشير او نيز مىكرد بيم « 2 »

ببرد او دل نامداران ز راه * برفتند نزد يزيد آن سپاه

بگفتند با او كه اين جنگ و كين * بگو تا به كى باشد اى بىقرين

( 1 ) مكانى ( 2 ) بشمشير آن تيز مىكرد نيم