همايون نامه ( تاريخ منظوم حكيم زجاجى ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٣١٠

خلافت ابو العباس عبد اللّه بن محمد بن على بن عبد اللّه بن عباس بن عبد المطلب كه او را سفاح گويند چهار سال و هشت ماه

سرافراز « 1 » عم رسول خداست * از اين نسل اندر زمانه كه‌راست

10 چو شد مير عالم ، جهان بخش كرد * همه نام‌ها بر ورق نقش كرد

به عبد اللّه بن على داد شام * كه بد عم سفاح آن نيك‌نام

همان مصر و مغرب به صالح سپرد * بدان شغل مردانه را نام برد

جزيره به موسىِ بن كعب داد * به موصل سرافراز را كرد شاد

به عبد اللّه بن على نامه كرد * ز خون افسرى بر سر خامه كرد

15 كه از آل مروان برآرد دمار * از آن نسل كس را ممان در ديار

ببر بيخ آل اميه ز بن * تو با آن [ بزرگان ] مدارا مكن

سرافراز عبد اللّه خويش‌كام * برآورد شمشير كين از نيام

ز آل اميه فراوان بكشت * چو بگرفت شمشير هندى به مشت

به طرسوس هشتاد كس را بيافت * به خنجر جگربندشان برشكافت

20 يكى را از آن نامداران نماند * به خاك اندر [ از ] حلقشان خون براند

چو يك سال بگذشت از اين كاروبار * زمين گشت پرفتنه و گيرودار

بسى خلق عاصى شد اندر امام * بماندند تا كار گشتى تمام

گروهى كه بودند جامه سپيد * فرستاد لشكر به بيم و اميد

بر آن مردمان رفت بىمر سپاه * بكشتندشان پاك بر جايگاه

25 ز بو سلمه سفاح پردرد بود * به دل بر ز كار وىاش گرد بود

يكى روز مهتر برآورد گفت * ز بو سلمه آن داستان در نهفت

كه اين مرد با ما بدى بيش كرد * به قتل سران دست در پيش كرد

ابو جهم فرياد جانم رسيد * مرا زآن بلاها به بيرون كشيد

برآنم كه خونش بريزم به خاك * دراندازم او را به دام هلاك

30 به دو گفت داو [ و ] د كاى نامجوى * بگويم به تو تا شوى كامجوى

تو اين كار بد را به تدبير كن * به دست ابو مسلم مير كن

كسى را به حد خراسان فرست * به نزديك مرد تن‌آسان فرست

ابو سلمه را او كند پايمال * ندارد به دانش نظير و همال

( 1 ) سرافراز از