همايون نامه ( تاريخ منظوم حكيم زجاجى ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٢٩٦

فرستادن هلاكو ايلچى به بغداد پيش خليفه مستعصم

175 . . . كه آن قوم ترسيده‌اند * ز شمشير [ مردان ] هراسيده‌اند

دوم‌بار زآن‌سان كه آن قوم خواست * فرومايه‌تر تحفه كردند راست

بشد ابن درنوس و با او وزير * به درگاه آن شاه دانش‌پذير

هلاكو پر از كين به دستور گفت * خليفه چرا ماند اندر نهفت

چرا پيش ما مىنيايد برون * بدين‌گونه تا كى بود در درون

180 سليمان « 1 » نيامد به درگاه من * دواتى كشد گردن از راه من

من اين مهتران را برون آورم * سر خصم در خاك و خون آورم

به غم ابن درنوس دادش جواب * كه اى شاه بادانش و كامياب

تو فرموده بودى كه آيد وزير * نيامد برون « 2 » نامدار خطير

بيايند نزد تو آن مرد و نيز * بيارند پيشت تن و جان و چيز

185 رسيدى تو اى شه به كردار خويش * مگردان سر از راه گفتار خويش

ز قول خود اى شاه بيرون مياى * بياور حديثى كه گفتى به جاى

[ جهاندار ] انجل به درنوس گفت * كه اكنون كه گشتيم با كام جفت

من آن قوم را خوانده بودم به رى * فرستاده نزديك‌شان چند پى

كنون چون من اينجا رسيدم به كام * مرا چرخ شد اندراين رزم رام

190 چو شد كار آن سرفرازان ز دست * ز هر سو به كار اندرآمد شكست

كنون گر بيايند ورنه يكى است * بزرگ اين زمان نزد من كودكى است

سران را ببايد برون آمدن * نه جوياى مكر و فسون آمدن

[ به ] يك تن قناعت نخواهيم كرد * به دستور گفتا برو بازگرد

دوم روز رزمى بكردند سخت * از آن شهريان پاك برگشت بخت

195 هلاكو كه بد چون فريدون و جم * بيامد به نزديك برج عجم

. . . بغا نيز آن جاى بود * بر شاه چين لشكرآراى بود

بلاغا ( ؟ ) و طوقاى ( ؟ ) به جايى دگر * به جنگ و به تدبير و رايى دگر

بغاى تمر ( ؟ ) بد بر ماغ ( ؟ ) قبل * سپاهى بدان‌جاى كردند نقل

به نزديك قلعه [ بپيوست ] جنگ * روان گشت از هر دو جا تير و سنگ

( 1 ) سليمش ( 2 ) نيامد بزن