همايون نامه ( تاريخ منظوم حكيم زجاجى ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٢٩٣

فرستادن هلاكو ايلچى به بغداد پيش خليفه مستعصم

به قلب اندرون شاه و يكسر سپاه * به آهستگى مىبريدند راه

بلاغا ( ؟ ) و طوقاى ( ؟ ) با شهريار * يكى بر يمين و يكى بر يسار

براندند بر راه كرمان شهان * به جنبش درآمد سراسر جهان

بر آن راه حلوان برفتند تيز * پر از كينه و خشم و جنگ و ستيز

به بغداد چون شد ز لشكر خبر * دل مهتران گشت زيروزبر 100

خليفه امام زمان و زمين * بفرمود تا . . . فتح دين

برون رفت با لشكرى بىشمار * به نهر ديايى ( ؟ ) و درياكنار

به بعقوبه لشكركشى كرد مير * دواتى ورا يار در داروگير

وز آن سو سوغونجاق و بايجوبه هم * برفتند با كوس و بوق و علم

در آن‌دم كه انجل به حلوان رسيد * جريده بسانى گران بركشيد 105

شه نامبرده به حلوان نماند * وز آن جايگه تيز لشكر براند

طلايه فرستاد انجل ز پيش * اميران با راى بر جاى خويش

ز بغداد بود آمده لشكرى * ميان در اميرى بلنداخترى

نكشتند او را و بردند اسير * به نزديك انجل شده دستگير

امان داد او را و گفتا برو * بياور ز بغداد نزدم گرو 110

بشد ايبك « 1 » نامور با يزك * پرانديشه از كارهاى فلك

بيامد سپاهى ز بغداد ترك * به پيش اندرون نامدارى سترگ

قراسنقر كوچكش نام بود * به كار اندرون نامور خام بود

فرستاد ايبك به نزدش پيام * كه شمشير كين برمكش از نيام

مكن با سپاه مغول كارزار * كه خواهد شدن كار بغداد زار 115

من و تو ز يك استخوانيم و مغز * مرا نزد اين شاه شد كار نغز

بخر بر تن و جان خود زينهار * بيا كامران پيش اين شهريار

زن و كودكان را مگردان اسير * حديثى كه مىگويم آسان مگير

قراسنقر كوچك خويش‌كام * چو بشنيد آن نغز و زيبا پيام

چنين داد تركى بداختر جواب * كه انجل فزون نيست [ ز ] افراسياب 120

( 1 ) الغ خان و ارسلان خان و ايبك خطايى به ملك جلال الدين على پيوسته ، حبيب السير ، ج 2 ، ص 625 .