همايون نامه ( تاريخ منظوم حكيم زجاجى ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٢٧٠

خلافت مروان بن محمد بن مروان بن حكم پنج سال بود

90 تو را يار باشد عبيد سوار * ببر زاين ميانه فراوان سوار

سرافراز منصور لشكر براند * بر آن‌سان كه خورشيد حيران بماند

دو لشكر ز ناگه به يك‌جا رسيد * سر نيزه‌ها بر ثريا رسيد

چو باهم سوارا [ ن ] برآويختند * خوارج از آن رزم بگريختند

ز خيل خوارج بسى گشت پست * ز ده تن در آن حرب يك تن نرست

95 عبيد سرافراز و منصور شير * گريزان برفتند ، از عمر سير

خبر يافت ضحاك از آن كارزار * به دل گفت دردا كه شد كار ، زار

به موصل شد [ آن ] نصر مرد دلير * پرانديشه زاين اختر زودسير

بر او جمع شد لشكر بىشمار * فزون برگرفتند از صد هزار

به آهنگ موصل ميان را ببست * به قتل و به غارت برآورد دست

100 سوى موصل آمد به خشم و به كين * زمين شد ز نعل فرس آهنين

سپردند موصل به ضحاك شوم * خبر شد از آنجا به شام و به روم

سرافراز مروان بيامد ز شام * به آهنگ ضحاك بىننگ‌ونام

سپه بود با او دو ره چل هزار * به موصل رسيدند از هر كنار

به يك جا كشيدند هر دو سپاه * زمين و زمان گشت يكسر سياه

105 دو لشكر چو آغاز كردند جنگ * ز اول روان گشت تير خدنگ

چو شد كيش‌ها جمله خالى ز تير * گرفتند نيزه در آن داروگير

چون آن نيزه‌ها خرد برهم شكست * سوى تيغ بردند چون شير دست

چو شب تيره شد هم‌چنان جنگ بود * رخ بددلان همچو نارنگ بود

به زير آمد از اسب ضحاك شير * پياده شد آن نامدار دلير

110 سپاهش چو [ ديدند ] كان نامدار * پياده كند با عدو كارزار

پياده شد از لشكرش شش هزار * شبى بود تيره چو قطران و قار

چو شب تيره شد گرم‌تر گشت جنگ * برآمد به گردون غريو غرنگ

بزد نيزه در شب يكى نامدار * به ضحاك پيچيد مانند مار

بيفتاد ضحاك سرور ز پاى * ز تن جان پاكش برآمد بجاى

115 ز ضحاك آگه نشد هيچ‌كس * دو لشكر از آن رزم شد بازپس

سپيده بيامد به مروان خبر * كه شد كشته ضحاك بيدادگر