همايون نامه ( تاريخ منظوم حكيم زجاجى ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٢٦٣

خلافت ابراهيم بن وليد بن عبد الملك دو ماه بود

براهيم نشنيد از آن مهتران * ورا بر دل اين كشتن آمد گران

بفرمود تا پور حجاج شوم * سپه برد و آمد بدان مرزوبوم 25

سوى حمص شد داد آن را حصار * بدين [ بر ] نيامد بسى روزگار

به ارمينيه شد به مروان خبر * كه شد شام تا روم زير و زبر

يزيد آن امام دلاور بمرد * همه مملكت تا تو را درسپرد

براهيم پور وليد است مير * جهان گشت يكسر پر از داروگير

نكردند در حمص بيعت كسى * به قتل آمد از نامداران بسى 30

بماند اندر آن كار مروان شگفت * ز ارمينيه لشكرى برگرفت

شمار سپه بد عيان چل هزار * روان كرد و آمد سوى كارزار

چو نزديك حمص آمد آن دين‌پناه * بشد پور حجاج از آن جايگاه

ز حمص آن بزرگان برون آمدند * بر مهتر ذوفنون آمدند

بكردند بيعت همان بر حكم * هر آن‌كس كه بودند از بيش‌وكم 35

يكى گفت در بند باشد امير * به شهر دمشق اندرون خيره خير

ببايد شدن سوى شهر « 1 » دمشق * كه داريم يك‌يك دلى پر ز عشق

حكم را ز زندان برون آوريم * ز خلق بدانديش خون آوريم

روان شد شه همچو مرغى به پر * براهيم را گشت حالى خبر

سليمان هشام را گفت خيز * به مروان نما ، زاين ميان رستخيز 40

روان كرد حالى سپه صد هزار * كمر بست و آمد سوى كارزار

برفتند چون اختر تيزسير * بيامد دو لشكر سوى عين خير

بيامد سرافراز عبد العزيز * به نزد سليمان سپه برد نيز

سحرگاه آغاز كردند جنگ * ببريد از روى خورشيد رنگ

چنان رزم بد تا نماز دگر * دل صفدران گشت خونين‌جگر 45

نماز دگر برد مروان خبر « 2 » * بفرمود تا مهترى پرهنر

بشد دشمنان را درآمد ز پس * فرو بست بر نامداران [ نفس ]

سپاه سليمان شد اندر گريز * ز زخم « 3 » سر گرز و شمشير تيز

( 1 ) شهرى ( 2 ) خر ( 3 ) هم