همايون نامه ( تاريخ منظوم حكيم زجاجى ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٢٦٠

خلافت يزيد بن وليد بن عبد الملك شش ماه بود

نگردم يكى دم به گرد فضول * نمانم بجز راه و رسم « 1 » رسول

اگر آنچه گفتم نيارم به جاى * دلم باد خسته به خشم خداى

45 بدين شرطها مردم سرفراز * بكردند بيعت ز تو جمله باز

فرود آمد از منبر آن نامدار * فرستاد مردم يمين و يسار

بفرمود با عاملان وليد * برفتند بيرون به امر يزيد

يكى مير بد نامدار و همام * ورا بود منصور جمهور نام

خراسان به دو داد و ملك عراق * نيامد ورا راست آن اتفاق

50 چو نزديك سيار شد آن خبر * كه خواهد رسيدن امير دگر

هم اندر زمان نصر سوگند خورد * به دين محمد قسم ياد كرد

كه هر تن كه آيد بدين بوم‌وبر * دو دست و دو پايش ببرم چو سر

سوى كوفه شد مير منصور شاد * سرافراز يوسف هبيره‌نژاد

نهان گشت در كوفه از بيم جان * يكى چندگه بود آنجا نهان

55 پس از مدتى شد نهفته به شام * به بلقا درون كرد پنهان مقام

خبردار شد زآن حكايت يزيد * بفرمود تا مسلم بن وليد

برفت و برون برد پنجاه مرد * به بلقا درآمد چو باد و چو گرد

سوى دار يوسف شد از گرد راه * در و بام بگرفت بر جايگاه

ميان زنان گشت يوسف نهفت * يكى چادر آن مرد بر سر گرفت

60 زنان را بجستند و بشتافتند * ورا زير آن چادرى يافتند

بكشتند آن ناتوان را به درد * همه استخوان در تنش خرد كرد

ورا نام [ بردار ] با دست برد * به دست غلامان خالد سپرد

كه او خالد خاص را كشته بود * تنش را به خون اندر آغشته بود

گرفتند و بردند و بيرون كشيد * / ببستند و آورد پيش يزيد / « 2 »

65 نيامد ز منصور جمهور كار * / چو در كوفه بد مدتى روزگار /

از آن شغل آن مرد را باز كرد * يكى ديگر آنجا سرافراز كرد

به عبد اللّه بن عمر داد كار * ز عبد العزيز گزين يادگار

( 1 ) نمانم بجا راه و دستم رسول ( 2 ) نسخهء اصلى اين مصرع با مصرع دوم بيت به جاى هم نقل شده است .