همايون نامه ( تاريخ منظوم حكيم زجاجى ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٢٥٩

خلافت يزيد بن وليد بن عبد الملك شش ماه بود

به يك‌يك از آن خيل تشريف داد * به دادن دل هر تنى كرد شاد

بيامد ز شهر فلسطين سپاه * گروهى سواران به دل كينه‌خواه

يزيد سرافراز آگاه شد * دل و دستش از عيش كوتاه شد

بخواند او سليمان هشام را * بر خويشتن از پى نام را 20

ورا داد مهتر سپاهى گران * سوى رزم رفتند آن مهتران

سليمان چو آن مهتران را بديد * دل آن سران سوى بيعت كشيد

به دام اندرآوردشان مرد كار * سليمان يكى مرد بدكامكار

به اردن شد و كارها كرد راست * يكى را بيفزود و ديگر بكاست

در آن بوم هر جاى ميرى نشاند * يكى را بخواند و دگر را براند 25

چو آرام بگرفت با روم و [ شام ] * بكردند بيعت همه بر امام

يزيد دلاور يكى خطبه كرد * ميان بزرگان آزادمرد

كه من اين امامت نمىخواستم * بدين كار دل را نياراستم

جهان ديدم اى نامداران خراب * نهاده به هر جاى نقل و شراب

وليد بنفرين همه روز مست * بداده دل و پادشاهى ز دست 30

نه دين بود او را نه آيين نه كيش * به او راه و رسم نو آمد به پيش

كتاب خدا خوار بود از فضول * نه سنت بد اينجا نه رسم رسول

پى حميت دين برون آمدم * ز گردون به رفعت فزون آمدم

خداوند كرد آن عدو را هلاك * نبود آن نكوهيده از آب پاك

از اين خلق كرديد ما را گزين * نهاديد بر مركب كام زين 35

مرا جز كه با شغل دين كار نيست * زر و سيم نقدم در انبار نيست

يكى خشت بر خشت ننهم به جاى * نه پاليز خواهم نه باغ و سراى

به جز كار دين هيچ كارى دگر * نخواهم كه سازم ز روى هنر

از اين مال ندهم به فرزند خويش * به جاى آورم عهد و سوگند خويش

كنم كوته از خلق دست ستم * برون آرم از ديدهء ملك نم 40

نبندم دَرِ خويشتن بر كسى * كنم عدل و انعام با هركسى

به لشكر دهم رسمشان مه به ماه * نمانم كه درويش باشد سياه