همايون نامه ( تاريخ منظوم حكيم زجاجى ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٢٥٤

خلافت وليد بن يزيد عبد الملك يك سال و دو ماه بود

145 يزيد سرافراز والاتبار * فرستاد حالى سوارى هزار

بدان‌جا كه فرزند حجاج بود * برفتند آن نامداران چو دود

گرفتند او را و بستند دست * فكندند بر خانه‌اى همچو مست

درم بد در آن خانه پانصد هزار * ببردند نزديك آن نامدار

وليد بداختر بد از شهر دور * بريدندش از شمع اقبال نور

150 به اعرف خبر شد به نزد وليد * بگفتند او را ز كار يزيد

سپه كرد حالى برون سى هزار * فرستاد از آنجا سوى كارزار

چو آگاهى آمد به‌سوى يزيد * كه لشكر فرستاد ناگه وليد

بفرمود تا رفت پور مصال * . . .

. . . * سخن گفت با مهتران از يزيد

155 بگفت از وليد آن سخن‌ها درشت * به باغ ملامت نهالى بكشت

بدان نامداران بسى وعده داد * ز گفتار او جمله گشتند شاد

بكردند بيعت سواران تمام * برفتند يكسر به نزد امام

يزيد آن سران را بر خويش خواند * بزرگان فرزانه را پيش خواند

بكردند بيعت بدان نامدار * همه كارها گشت همچون نگار

160 وليد بنفرين چو آگاه شد * بدانست كش روز كوتاه شد

ببريد بيچاره از جان اميد * بلرزيد بر جاى مانند بيد

به حمص حجا ( ؟ ) رفتن آغاز كرد * در مخزن اندر زمان باز كرد

خزاين روان كرد حالى به راه * نبد با خزينه فراوان سپاه

خبر شد از آن كار سوى يزيد * فرستاد خيلى گران بر وليد

165 ره حمص بگرفت بر وى سپاه * گروهى ستادند در پيش راه

ببردند آن اشتران را به‌بار * به نزد يزيد آن سپهر وقار

دهى بود آنجا ره دژ بلند * تن خود وليد اندرآن دژ فكند

يزيد دلاور به عبد العزيز * كه پور عمر بود آن باتميز

بفرمود تا شد به حرب وليد * به فرمان مير دلاور يزيد

170 بيامد دلاور به نزد حصار * بدان [ تا كند ] كوشش و گيرودار

وليدش فرستاد نزديك مرد * كزاين جنگ و پيكار و كينه بگرد