همايون نامه ( تاريخ منظوم حكيم زجاجى ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٢٣٨

خبر امارت نصر سيار در خراسان به ايام هشام

به خوارزم شد حفص « 1 » پور على * كه مثلش نبد در جهان يلى

برآورد گيتى به عدل و [ به داد ] * ز اول اساس بزرگى نهاد

به هر بوم كم كرد بار خراج * بيفكند از بارها نام باج

نباشد چو نصر بن سيار مرد * متاع نكويى در انبار كرد

15 ورا مدح گفتند اهل هنر * كه بد نامبردار ، چون شير نر

ورا خاطرى بد روان‌تر ز آب * نكو [ شعر ] گفتى يل كامياب

فصيح ولايت . . . پور مرد * به گيتى همه كار فرخنده كرد

بد آن نصر سيار غازى و پاك * پى مشركان كرد دام هلاك

بسى غزوه‌هاى گران كرده بود * وز آن نام نيكى برآورده بود

20 به ايام او لشكرى كامكار * بيامد ز تركان سراسر سوار

بر ايشان يكى شاه گرسور ( ؟ ) نام * به آهنگ اسلام برداشت گام

سپه بود با ترك پنجه هزار * سواران شايستهء كارزار

برون شد ز ناگه به شهر هرى * گزين نصر سيار با لشكرى

ز جيحون گذر كرد و شد بر كنار * زمين گشت پركينه و گيرودار

25 به رزم ايستادند تازى و ترك * دليران رزم و سران سترگ

در آن رزم . . . گشت زار * برآمد از آن چشم‌تنگان دمار

سر صول ببريد آن شيرمرد * تنش بر لب آب بر دار كرد

پس آن [ گه بر آن ] آتشى برفروخت * تن صول با دار باهم بسوخت

از آنجا به فرغانه شد با سپاه * نشاند اندراو مهترى نيك‌خواه

30 بر شاه تركان فرستاد مير * كه پيش آر لشكر پى داروگير

اگر با سپاه منت . . . * روان كن به نزديك من . . .

ورا شاه تركان فرستاد گنج * به گنج از دل خويش بردند رنج

شه ترك را مادرى بود پير * ز دانش گذشته ز كيوان و تير

عجب زيرك و كاردان بود زن * بيامد ، سخن گفت در انجمن

35 ندانست از ترك ، تازى زبان * نه تركى سرافراز نامهربان

( 1 ) ابو حفص بن على ختنه