همايون نامه ( تاريخ منظوم حكيم زجاجى ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٢٢٢

فرستادن مسلمه بن عبد الملك ، سعيد بن عبد العزيز را به مير [ ى ] خراسان

75 بپرسيد از ميسره حال باز * چه شخصى بگو ، گفت اى سرفراز

يكى مرد بازارگانم غريب * ز هر مايه‌اى هست با من نصيب

وگر اين سران جمله يار من‌اند * در اين شهر بىدوست ، بىدشمن‌اند

ز مهتر دگربار پرسيد مير * كه اى مرد بينا و روشن‌ضمير

چو دعوت كند اندر اين بوم‌وبر * به من بازگوييد يك‌يك خبر

80 امام شما كيست و اين راه چيست * ز تو اندر اين شهر آگاه كيست

به دو ميسره گفت كاى نامدار * ندانيم ما خود يمين از يسار

ز كار خود از چرخ درمانده‌ايم * بسى نامهء ناخوشى خوانده‌ايم

پى قوت اطفال و بهر عيال * روان در جهان همچو باد شمال

به دو عمر گفتا بياور گواه * كه بازارگانى ، نه‌اى كينه‌خواه

85 برفت و بياورد پيش امير * بسى مردمان را ز برنا و پير

كه بودند در بيعت نامدار * گواهى بدادند و شد بر كنار

كه اين مرد مانند بازارگان * طلب‌كار ديبا و دينارگان

بود كار ايشان خريد و فروخت * دريدن توانند و هم نيز دوخت

عمر دست از آن نامداران بداشت * و ليكن موكل بر ايشان گماشت

90 كه يكسر از اين شهر بيرون شويد * ز خانه سوى كوه و هامون شويد

برفتند از آنجا چو بر كوه . . . * پراكنده گشتند در هر ديار

ز هجرت چو بالاى صد رفت چار * دگرگونه شد گردش روزگار

سرافراز سفاح بادين‌وداد * ز مادر در اين سال ناگه بزاد

ز پشت محمد بد آن نامدار * كه بابش على بود آن كامكار

95 على را ز عبد اللّه آمد نژاد * كه عباس بد « 1 » باب آن پاك‌زاد

كه عم رسول است عباس مير * ز عبد المطلب بود بىنظير

سرافراز عمر هبير از هنر * بنا كرد قصرى در آن بوم‌وبر

درم برد بىمر در آنجا به كار * اگر پرسيم راست پانصد هزار

ز كار سعيد بن عبد العزيز * بگفتند با مهتر باتميز

( 1 ) بربابا