همايون نامه ( تاريخ منظوم حكيم زجاجى ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٢٢٠

فرستادن مسلمه بن عبد الملك ، سعيد بن عبد العزيز را به مير [ ى ] خراسان

25 توانست آن زر گرفت از يكى * كه بودى به نزديكشان اندكى

بنگرفت از غمرى آن خاكبار * بر آن اندكى سيم كرد اختيار

فسوسش بر آن نيز برداشتند * به هر جاى از آن هم برافراشتند

ندانست سامان كار امير * دلش بود فارغ [ در آن ] داروگير

نه غزوى توانست كردن به جاى * نه جايى توانست رفتن به راى

30 خبر شد به سغد و سمرقند و چاج * ز هستى آن برد دور از لجاج ( ؟ )

بدان‌جاى تركان برون آمدند * پر از خشم جوياى خون آمدند

سعيد دلاور چو شد باخبر * برون كرد مردى به زور هنر

دلاور مسيب رياحى به نام * سوى سغد شد با سپاهى تمام

به خنجر ز تركان برآورد دود * سرافراز دين ، سغد بگرفت زود

35 برفتند تركان خبر ( ؟ ) در گريز * برآمد از آن مشركان رستخيز

مسيب فرستاد نزد سعيد * به ايام موسم بد و روز عيد

از آن نامبرده مدد خواست مرد * كه خواهم شدن همچو باد و چو گرد

به دنبال تركان به چين و [ ختا ] * نداد اندر آن كار مهتر رضا

فرستاد نزد مسيب پيام * كه شمشير كين برمكش از نيام

40 همان بس كه بگرفتى [ آن ] بوم‌وبر * سپه « 1 » بازگردان مرو پيش‌تر

فسوسش بدين نيز كردند پيش * مسيب نجنبيد از جاى خويش

ز جيحون گذر كرد و آمد به بلخ * ز گفتار مهتر دهان گشته تلخ

دگرباره تركان به سغد آمدند * جهان را ز كينه به‌هم برزدند

بيامد خبر باز نزديك مير * بفرمود تا مهتران خطير

45 ز ترمذ سوى جنگ تركان شوند * به تيزى چو زوبين و پيكان شوند

ورا كس در آن [ كار ] فرمان نكرد * كشيدند گردن ز گفتار مرد

به دو گفت لشكر كه در پيش باش * در اين راه لشكركش خويش باش

ورا نامداران زبون يافتند * پى او چنان جامه‌ها بافتند

زبون‌تر از او بر خراسان امير * نبودست هرگز به هر داروگير

( 1 ) سيم