همايون نامه ( تاريخ منظوم حكيم زجاجى ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٢١٨

خلافت يزيد بن عبد الملك بن مروان چهار سال

چنين گفت بعد از برادر به درد * نبايد مرا زندگى ياد كرد

پس از كشتن آن يل كامكار * مرا زندگانى نيايد به‌كار

60 بگفت اين و برزد يكى باد [ سرد ] * بر آن شاميان زآن‌ميان حمله كرد

بزد بر صف مسلمه چون پلنگ * ستادند آن نامداران به جنگ

به گردون برآمد يكى تيره گرد * سيه شد زمين ، آسمان لاژورد

برفتند گردان شامى سپاه * گرفتند در گرد آن رزم‌خواه

زمانى بدان‌سان برآويختند * ز يكديگران خون همىريختند

65 چو آن باد برخاست بنشست گرد * بديدند آن مهتران را به درد

به خاك اندر افتاده ، پرخون ، نژند * يكى بىكمان و يكى با كمند

يزيد بن مهلب فتاده نگون * روان رفته و تن [ پر ] از خاك و خون

برادرش جاى دگر بود [ پست ] * فلك دست آن نامداران ببست

جوانى دلاور ز حى كلاب * فتاده به نزديك آن كامياب

70 يكى زخم خورده به شمشير تيز * همىكند جان مرد دل پرستيز

به نزديك فرزند مهلب به درد * زمان تا زمان اين سخن ياد كرد

كه من كشتم اين نازنين را به تيغ * مرا نيز او كشت هم بىدريغ

بگفت اين و جانش برآمد ز تن * نگفت اين سرافراز ديگر سخن

چو از آل مهلب زمين پاك شد * بدين‌گونه آن قوم بر خاك شد

75 بكشتند بىمر در آن داروگير * گروهى كه ماندند ، كردند اسير

فتاده به خاك اندرون نامدار * يزيد بن مهلب ، يل كامكار

بفرمود مسلم سرش را برند * به دشنه دل و گرده‌گاهش درند

[ به تحفه ] فرستاد [ آن ] سر به شام * ببردند و بنهاد پيش امام

به بصره تنش كرد بر فرق دار * سرآمد بر آن مهتران روزگار

80 براى جهان جنگ‌ها ساختند * تن خود به آتش درانداختند

سرانجام برجاى بگذاشتند * وزاو [ بهرهء ] خويش برداشتند

چو از آل مهلب بپرداخت مير * فرستاد حالى يزيد خطير

بر مسلمه آن سرافراز مرد * كز آن بوم‌وبر اين زمان برمگرد