همايون نامه ( تاريخ منظوم حكيم زجاجى ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٢٠٨

خلافت عمر بن عبد العزيز بن مروان دو سال و نيم بود

ز مؤمن سواران فراوان بكشت * شنيدم كه بد روزگارش درشت

60 ز اسلام بگرفت بىمر اسير * شب و روز بد فتنه و داروگير

چو صد سال هجرى درآمد به سر * خبر شد از آن فتنه پيش عمر

بفرمود تا پور نعمت [ امير ] * كه حاتم بدى نام آن گردگير

سپاهى گران برد بيرون ز شام * به حد خزر شد [ يل ] نيك‌نام

به شروان بدان بدنژادان رسيد * بفرمود تا خيل خنجر كشيد

65 شب و روز يك ماهشان جنگ بود * بر آن جنگ چشم جهان تنگ بود

ز [ آران ] و قبچاق و روس و خزر * فكندند بسيار بر همدگر

بكشتند چندان ز كندى سپاه * كه خون شد روان اندرآوردگاه

ز روسى گرفتند چندان اسير * كه شد خيره چشم سپهر اثير

ز قبچاق كشتند چندان هزار * كه از خون زمين سرخ شد همچو نار

70 سرانجام رفتند اندر گريز * سپاه بنفرين دل پرستيز

غنيمت گرفتند بيش‌از شمار * زمين سربه‌سر خارنا بود و بار ( ؟ )

ز تركان قبچاق بيور هزار * گرفتند اسيران و بستند زار

وز آنجا به اقبال گشتند باز * برفتند نزد عمر سرفراز

در اين سال فرزند مهلب يزيد * به دندان ز اندوه لب مىگزيد

75 ز كردار و كارش عمر خيره ماند * ز حد خراسان ورا بازخواند

حساب گذشته ازاو بازخواست * چو كژ بود ، حالى نمىگفت راست

ورا حبس كردند و بستند سخت * از آن نامور باز برگشت بخت

ببردند او را به نزد عمر * به گردش غلامان ببسته كمر

عمر گفت پيش آر مال خداى * به بيرون منه از حد شرع پاى

80 يزيدش چنين داد حالى جواب * كه بر من جوى نيست اى كامياب

بدادم به امر سليمان تمام * به هركس كه فرمود از خاص‌وعام

نماندست بر من يكى جو ز مال * سرم را مكن بيش‌از اين پايمال

عمر گفت پيش [ آر ] خط و برات * به من بازده وجه مال زكات

نبد مرد را هيچ خطى به دست * ورا نامبرده بفرمود بست

85 ورا سوى زندان كشيدند باز * بر اين برنيامد زمانى دراز