همايون نامه ( تاريخ منظوم حكيم زجاجى ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ١٦٤

خبر رفتن قتيبة بن مسلم و گرفتن بيكند

يكى شهر خرد است بيكند سخت * نباشد به پيرامن آن درخت

20 زن و كودكان كرد يكسر اسير * گرفتار شد در ميانه امير

بر قتيبه مرد ناليد زار * ورا گفت بدهم درم صد هزار

مرا اى سرافراز دين خون مريز * بفرمود مير از طريق ستيز

كه تا از تنش سر بينداختند * به يك‌دم از او بازپرداختند

بكردند غارت سراسر حصار * دُر و خواسته بد فزون از شمار

25 چو از هر طرف تيز بشتافتند * در آنجا ز نقره بتى يافتند

كشيدند اندر قفايش چو دود * هزار و صد و شست من نقره بود

. . . فكنده به روى * ز عنبر به گردن درافكنده گوى

از آنجا به شهر بخارا كشيد * ز كوه اندرون سنگ خارا كشيد

بخارى سران تيز برخاستند * پى رزم و كوشش بياراستند

30 بيامد ز فرغانه بىمر سپاه * هم از كاشغر لشكرى كينه‌خواه

به رزم ايستادند تازى و ترك * بكشتند بىمر ز خرد و بزرگ

سرانجام تركان هزيمت شدند * درآن بوم بىقدر و قيمت شدند

ز هشتاد و نه سال چون شد به سر * سوى نخشب آمد سپهر هنر

بيامد ز تركان سپاهى گران * به رزم ايستادند از هر كران

35 شكست اندرآمد به تركان چين * برفتند سرگشته خوار و حزين

چو با مير ، فتح و ظفر بود يار * گرفت آن بروبوم را نامدار

فرستاد حجاج يوسف به نام * به نزد قتيبه امير همام

كه آن بوم‌وبر سربه‌سر بخش كن * همه شهر بر كاغذى نقش كن

بخارا و سغد و سمرقند و چاج * زمينى كه باشد بر او بر خراج

40 تو آن نقش را كن به كاغذ نگار * بر من فرست اى گو كامكار

نگاريد آن نقش‌ها را تمام * فرستاد نزديك آن خويش‌كام

بفرمود حجاج گردن‌فراز * كه تو بر ره راست رو رزم‌ساز

چو سال نود اندرآمد ز راه * روان گشت سوى بخارا سپاه

به زور آن سرافراز بگرفت شهر * به قتل آمد از بدسگالان دو بهر

45 قتيبه منادىگرى برنشاند * به الماس بر خلق خنجر فشاند