همايون نامه ( تاريخ منظوم حكيم زجاجى ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ١٥٨

بازكردن حجاج ، يزيد مهلب را از خراسان

پياپى فرستاد مردم به شام * گهى نامه بود و زمانى پيام

فرستاد عبد الملك شاه باز * به نزديك حجاج گردن‌فراز

25 كه حكم سراسر خراسان تو راست * تو كن كار آن برزن و بوم راست

بكن هرچه خواهى تو دانى و بس * نيايد ز امرت برون هيچ‌كس

چو فرمان بيامد فرستاد مرد * به نزد يزيد آن سپهر نبرد

كه درحال برخيز و نزد من آى * يكى را در آن بوم‌وبر كن به پاى

چو بشنيد آن نامبرده پيام * برادر بد او را مفضل به نام

30 برون شد ز شهر هرى « 1 » نامور * بيامد به كوفه بر تاجور

چو فرزند مهلب درآمد ز راه * بدانديش حجاج دل پرگناه

برادرش را نيز معزول كرد * يكى را بدان شغل مشغول كرد

كه آن پرهنر بد قتيبه به نام * سوى مرو شد نامور شادكام

غم آمد خراسانيان را نصيب * چو شد شاه آن نامداران قتيب

35 يزيد سرافراز فرزانه بود * كريم و دل‌افروز و دردانه بود

نكوروى و خوش‌خلق با عقل و راى * جوانمرد و دلدار و راحت‌نماى

سخاورز و عادل بد و راست‌گوى * وفادار و پردانش و نامجوى

چو مىشد به نزديك حجاج شوم * بزرگان و پاكان آن مرزوبوم

به هرجا كه [ بد ] بر پيش تاختند * سپر غم به پايش درانداختند

40 خراسانيان را چو جان داشتى * شب و روزشان كامران داشتى

قتيبه چو شد حاكم آن ديار * به عكس دلاور همى كرد كار

ترش‌روى مردى بد و تلخ‌گوى * بدانديش و ناپاك و بىآب‌روى

سرايى بد و بوستانى به مرو * چمن‌هاى آن بوستان پر ز سرو

بهشتى بد آراسته آن مقام * چنان جاى را شايگان بود نام

45 يزيد آن سرا چون ارم داشتى * كسى را در آن باغ نگذاشتى

در آن بوستان بد ز صد گونه گل * شب و روز خوردى در آن باغ ، مل

قتيبه ز كوفه بيامد به مرو * شتر بسته در باغ و بستان سرو

( 1 ) مرى