همايون نامه ( تاريخ منظوم حكيم زجاجى ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ١٥٧

بازكردن حجاج ، يزيد مهلب را از خراسان

بازكردن حجاج ، يزيد مهلب را از خراسان

بازكردن حجاج ، يزيد مهلب را از خراسان

مرا گفت مردى ستاره‌شناس * بياريد بادانشى بىقياس

ببردند مردى ستاره‌شمر * كه بود اندر آن علم علوى سمر

به خلوت ورا پيش بنشاند و گفت * كه راز نجومى برآر از نهفت

ببين گردش و سير اين اختران * مرا باخبر كن ز كار قران

ببين تا پس از من در اين بوم‌وبر * كه خواهد بُدن مير ، برگو خبر 5

سطرلاب بنهاد با تخت ميل * بزد رمل و آورد بىمر دليل

به حجاج پرسنده رمال گفت * كه بيرون كنم رازهاى نهفت

پس از تو يزيد آيد اى نامدار * شود اندر اين بوم‌وبر شهريار

به دل گفت كاين پور مهلب بود * ورا روز باشد ، مرا شب بود

بدانديش از او كينه در دل گرفت * به كوى جفا مرد منزل گرفت 10

به عبد الملك نامه‌اى كرد مرد * ز كار يزيد اندر او ياد كرد

كه او هست بدراه پور زبير * دلش نيست بر شاه جوياى خير

ورا زآن بروبوم معزول كن * يكى را در آن كار مشغول كن

كه باشد دلش با تو پيوسته راست * ورا اندر آن ملك ماندن خطاست

جهان‌دار عبد الملك سرفراز * جوابش فرستاد فى الحال « 1 » باز 15

كه ما را از اين باب نبود زيان * وفا يار غار است با تازيان

ز پور زبير اندر آن روزگار * بسى نيكويى ديد والاتبار

تو با او كنون نيكويى ياد كن * دلش را به فضل و كرم شاد كن

كه تا داردت از دل و ديده دوست * به درد بر اعداى تو مغز و پوست

دگربار حجاج نامه نبشت * به نزديك عبد الملك خوب و زشت 20

كه با آل مهلب دلم رام نيست * مرا زاين عنا خواب و آرام نيست

بزرگى ايشان نبينم صواب * به حد خراسان در ، اى كامياب

( 1 ) انحال