همايون نامه ( تاريخ منظوم حكيم زجاجى ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ١٤٨

حرب عبد الرحمان با حجاج به دير جماجم

[ برو ] دشمن خويش را پست كن * ز خون عدو خاك را مست كن

100 سپه تعبيه كرد حجاج زود * به بالا برآمد به كردار دود

وز آن روى فرزند اشعث چو شير * سوى رزم شد با سران دلير

سوى ميسره رفت عتاب گرد * به گرد از جهان روشنايى ببرد

بشد پور وقاص بر ميسره * وز او گشت كار سپاهى سره

نبى خوان و قرا به پيش اندرون * بزرگان پردانش و ذوفنون

105 برآمد بر آن جبله بن زحر « 1 » مير * كه از قيس بد نسل آن بىنظير

دگر عامر شعبى آن نامدار * كه چون او نبد كس در آن روزگار

سيم بود سفيان ثورىنژاد * كه بد مايهء دانش و دين و داد

سعيد جبير اندر آن قوم بود * كه چون او نبد زير چرخ كبود

بر پاك يزدان ز راه صواب * بدى دعوت آن سران مستجاب

110 به حرب آن دو لشكر فراز آمدند * به كردار گرگ و گراز آمدند

ز شعبان بد آغاز آن جنگ و جوش * به گردون گردان همىشد خروش

ز وقت سحر تا نماز دگر * همى حرب كردند پرخون جگر

ز هشتاد بد رفته بر سر دو سال * كه كردند از آن‌گونه جنگ و جدال

ميان اندرون رزم بد هفت ماه * بماندند سرگشته هر دو سپاه

115 محرم درآمد صفر شد به سر * زمان تا زمان رزم بد صعب‌تر

شنيدم كه در خيل حجاج خام * علف تنگ و ناياب‌تر شد طعام

فراخى بد اندر سپاه عراق * روان كاروان بد ز راه عراق

رسيدى ز كوفه به روزى هزار * به نزديك آن مهتران خواربار

ميان بزرگان چنان كم شنود * از اين صعب‌تر حرب هرگز نبود

120 فزون‌تر بد از حرب سفيان يقين * كه كردند با همدگر اهل دين

فراوان ز هر دو طرف كشته بود * جهانى در آن كار سرگشته بود

ز هشتاد هجرى سه برتر گذشت * به گوش خرد بشنو اين سرگذشت

يكى روز از بامدادى پگاه * سوى حرب رفتند هر دو سپاه

( 1 ) جبله بن زحر بن قيس لجعفى