مراسلات طهران ( فارسى ) — الصفحة ٣٩٤

صد و بيست و چهار

تهران تشريف بيآورند و زمان ممتدى ارادهء اقامت باشد ، چندان لزومى ندارد كه قرب سفارت انگليس ساكن شويد . در همان محلّهء قرب شهر نزديك خودمان مىتوان بيرونى و اندرونى ، كه شش هفت تومان در ماه اجارهء آن باشد ، براى سكونت سركار اجاره نماييم . اين مطلب مهمّى نيست .

صندوق‌هاى خانهء حاجى على محمّد خان هم يك‌شنبهء گذشته به شهر آمده ، حمل به بنده منزل نمودم . باقى خرده‌ريزها در بالاخانهء همان خانه ممهور است كه اراده دارم جلوى راهروى بالاخانه را تعمير نمايم .

در باب طلب از عبد الكريم مرقوم داشته‌ايد تا مىتوانيد با اين مرد طرف نشويد .

بلى همين اراده را داشتم . حال يك سال است انواع و اقسام اتمام حجّت شده است و اين شخص ابدا حيا و شرم نكرده . از خيال استرداد طلب مردم خود را آسوده و منصرف داشته است . حالا ديگر لازم ديدم كه به شخصه مطالبه نمايم . اگر مصلحت مىدانيد باز هم صبر و حوصله نمايم ، اطاعت دارم ، لكن دو كلمه به سركار هادى خان بنويسيد كه هرچه زودتر ساعى شود كه مشار اليه را بر آن داشته ، بدهى خود را بپردازد .

يك جعبه مشتمل بر گلاب ارسالى را كه نزد جناب آقا عبد الحسين بود ، با چهار دست‌مال [ و ] ميانه غليان مرحمتى دريافت شد . در اين وقت از مراتب توجّهات و الطاف شامله ممنون و متشكّرم . زياده [ از ] حدّ تصديع افزا شد .

فى 13 ربيع الاوّل 1309 .