مراسلات طهران ( فارسى ) — الصفحة ١٤٧
سى و نه
سى و نه
سى و نه
محبوب جان من ! چون پريروز به عرض عريضه تصديع افزا شدم ، الحال هم لزوما بدين مختصر تصديع مىدهد كه تعليقهء شريف به هم‌راه حواله به الياهو رسيد .
فرستادم قبولى بنويسد . پس از انقضاى موعد كه وجه آن گرفته مىشود ، وصول آن را معروض خواهد داشت . صورت حساب خواسته بوديد ، ان شاء اللّه هفتهء آتيه ارسال مىدارد .
از محترمه والده خبرى ندارم . همين‌قدر مىدانم چند فقره مجادله و منازعه با مشهدى حاجى آقا كرده‌اند و از ارتكاب مساعدت از سركار و ترجيح موافقت با شوهر كج‌رفتار خود پشيمانند . پيغامى به مخلص داده بودند اسباب خود را مىخواهند . تصوّر مىكنم شايد باز به صلح باهم برآمده‌اند . زياده [ از ] حدّ تصديع داده شد . نور چشم عزيز جانم را ديده بوس فرماييد .
فى 23 صفر 1306 .