مجمل التواريخ والقصص ( تصحيح نجم الدين سيف آبادى ) ( فارسى ) — الصفحة ٣٢٢
باب حادى و عشرون اندر لقب پادشاهان عجم و شهرهاى مشرق و بعضى از هند و زمين مغرب و القاب خلفا و سلاطين ، بعد از رسل ، عليهم السّلام
كتابهاى ايشان را هيربد خواندندى . امّا جهان پهلوان بزرگترين مرتبت بوده است از بعد شاه ، و از فرود آن پهلوان و سپهبد ، برآن‌سان كه اكنون امير گويند و امير سپاه سالار ؛ و مرزبان صاحب طرفان را خوانده‌اند ، و دهقان رئيسان و خداوند ضياع و املاك را ؛ و جمله‌ى آتش‌پرستان را مغ گفته‌اند . آيين پارسيان اين بوده است .
و ما ذكر پادشاهان عجم بگوييم ، به لقبى كه ايشان را خوانده‌اند پارسيان ، به غير از شاه و خسرو و شاهنشاه برين جدول - و اللّه أعلم .
الاسماء / الالقاب
گيومرث / گل‌شاه
طهمورث / ديناوند * و ديوبند
ضحّاك / بيوراسپ
منوچهر / كينه‌توز درازدست
افراسياب / جهان‌گير ودكر
قباد / كى
كيخسرو / اندرواى
گشتاسپ / ودمهر
سميرانداخت / هماى
داراى / كوچك
اردوان / افدم يعنى آخر
شاپور / شاپور شاه
بهرام / هيچ
بهرام سيّم / سگانشاه يعنى سيستان
شاپور / ذو الاكتاف هويه سنباد
بهرام / كرمانشاه
يزدجرد / زفر و بزه‌گر
يزدجرد / نرم
قباد / كوادين ادان ديس * هرمزد / ترك‌زاد
الاسماء / الالقاب
هوشنك / پيشداد
جم / شيد يعنى خور
فريدون / فرّخ دادده
نوذر / كم‌بخت
زاب / زو تهماسپ
كيكاوس / ودخرد
لهراسپ / آزادمرد
بهمن / درازنگل
داراب / وزرك
اسكندر / ويرانى كره
اردشير پاپك / شاهنشاه
هرمزد / مردانه
بهرام دوّم / هيچ
نرسه و هرمزد / هيچ
اردشير نيكوكار
بهرام / هيچ
بهرام / گور
پيروز و بلاش / اپرويز * نوشروان / دادگر و عادل
خسرو / اپرويز